Das lehrt über ein mit einem Gebrechen behaftetes Erstgeborenes, dass es dem Priester gegeben wird – was wir in der ganzen Tora sonst nicht gefunden haben.
לימד על בכור בעל מום שניתן לכהן שלא מצינו לו בכל התורה כולה
Sewachim 37b זבחים
Aufbau der Debatte:Frage 1
Automatisch anhand der einleitenden Formeln erkannt. Unterstrichene Begriffe und Namen öffnen eine Erklärung.
Und Rabbi Jischmael leitet es aus dem „dir soll es gehören“ des Schlussteils her.
ורבי ישמעאל נפקא ליה מלך יהיה דסיפא
Recht ist es nach Rabbi Jose dem Galiläer, der ihn auch auf Zehnt und Pessach bezieht – deshalb steht geschrieben: „Du sollst sie nicht auslösen, (denn) heilig sind sie“ (Num 18,17): Sie werden dargebracht, ihr Eingetauschtes aber wird nicht dargebracht.
בשלמא לר' יוסי הגלילי דמוקי ליה נמי במעשר ופסח היינו דכתיב (במדבר יח, יז) לא תפדה (כי) קדש הם הם קריבין ואין תמורתן קריבה
Denn wir haben gelernt: Das Eingetauschte von Erstgeborenem und Zehnt – sie, ihre Jungen und die Jungen ihrer Jungen bis ans Ende aller Welt sind wie Erstgeborenes und Zehnt und werden mit ihrem Gebrechen von den Eigentümern gegessen.
דתנן תמורת בכור ומעשר הן וולדן וולד ולדן עד סוף כל העולם הרי הן כבכור ומעשר ויאכלו במומן לבעלים
Und wir haben gelernt: Rabbi Jehoschua sagte: Ich habe gehört, dass das Eingetauschte eines Pessach dargebracht wird und dass das Eingetauschte eines Pessach nicht dargebracht wird, und ich kann es nicht erklären.
ותנן אמר רבי יהושע שמעתי שתמורת פסח קריבה ותמורת פסח אינה קריבה ואין לי לפרש
Aber nach Rabbi Jischmael, der ihn ganz auf das Erstgeborene bezieht – Zehnt und Pessach, deren Eingetauschtes nicht dargebracht wird, woher hat er das? Den Zehnt lernt er [durch den Vergleich] „Vorüberziehen“ – „Vorüberziehen“ vom Erstgeborenen.
אלא לרבי ישמעאל דמוקי ליה כוליה בבכור מעשר ופסח דלא קריבה תמורתן מנא ליה מעשר גמר עברה עברה מבכור
Beim Pessach steht ausdrücklich „Lamm“ geschrieben; was lehrt [also] „wenn ein Lamm“ (Lev 3,7)? Um das Eingetauschte eines Pessach nach Pessach einzuschließen, dass es als Friedensopfer dargebracht wird. Ich könnte meinen, auch vor Pessach ebenso; darum heißt es: „es“.
פסח בהדיא כתב ביה כשב מה ת"ל אם כשב לרבות תמורת הפסח אחר הפסח שתקרב שלמים יכול אף לפני הפסח כן ת"ל הוא
Und alle diese Tannaim, die diesen [Vers] „Und das Blut deiner Schlachtopfer soll ausgegossen werden“ für eine andere Auslegung heranziehen – woher haben sie dies, dass bei allem, was auf den äußeren Altar zu geben ist, er gesühnt hat, wenn er es in einer Gabe gegeben hat? Sie sind der Ansicht von Bet Hillel, die sagen: Auch beim Sündopfer – hat er es in einer Gabe gegeben, hat er gesühnt; und wir lernen sie alle vom Sündopfer.
וכל הנך תנאי דמפקי ליה להאי דם זבחיך ישפך לדרשא אחרינא האי כל הניתנין על מזבח החיצון שנתנן מתנה אחת שכיפר מנא להו סברי להו כבית הלל דאמרי אף חטאת שנתנה מתנה אחת כיפר וילפינן כולהו מחטאת:
והחטאת שתי מתנות: אמר רב הונא מ"ט דב"ש
„Hörner“, „Hörner“, „Hörner“ (Lev 4,25.30.34) – hier sind sechs: vier als Gebot und zwei als unerlässlich.
(ויקרא ד, ז) קרנות קרנות קרנות הרי כאן שש ארבעה למצוה ושתים לעכב
Und Bet Hillel: [Geschrieben ist] qarnat, qarnat, qarnot – hier sind vier: drei als Gebot und eine als unerlässlich.
ובית הלל קרנת קרנת קרנות הרי כאן ארבע שלש למצוה ואחת לעכב
Sage doch, alle seien [nur] als Gebot [gemeint]! – Eine Sühne ohne [jede Gabe] haben wir nicht gefunden.
ואימא כולהו למצוה כפרה בכדי לא אשכחן
Und wenn du willst, sage: Das ist der Grund von Bet Hillel: Die Lesart wirkt, und die Schreibweise wirkt; die Lesart wirkt, um eine hinzuzufügen, und die Schreibweise wirkt, um eine abzuziehen.
ואיבעית אימא היינו טעמא דבית הלל אהני מקרא ואהני מסורת אהני מקרא לטפויי חדא ואהני מסורת לבצורי חדא
Demnach: le-totefet (Dtn 6,8), le-totefet (Dtn 11,18), le-totafot (Ex 13,16) – hier sind vier; wirkt die Lesart und wirkt die Schreibweise, müsste man fünf Gehäuse machen!
אלא מעתה (דברים ו, ח) לטטפת (דברים יא, יח) לטטפת (שמות יג, טז) לטוטפות הרי כאן ארבע אהני קרא ואהני מסורת חמשה בתי בעי למיעבד
Er ist der Ansicht Rabbi Akiwas, der sagt: „Tat“ [bedeutet] in Katpi zwei, „Pat“ [bedeutet] in Afriki zwei.
סבר לה כר' עקיבא דאמר טט בכתפי שתים פת באפריקי שתים
Demnach: ba-sukkat, ba-sukkat, ba-sukkot (Lev 23,42) – wirkt die Lesart und wirkt die Schreibweise, müsste man fünf Wände machen!
אלא מעתה (ויקרא כג, מב) בסכת בסכת בסוכות אהני מקרא ואהני מסורת חמשא דפנתא בעי למיעבד
Original: Zevachim 37b auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.