du dich nicht vor dem Schabbat fürchtest, sondern vor dem, der über den Schabbat geboten hat, so fürchtest du dich auch bei der „Furcht“, die beim Heiligtum gesagt ist, nicht vor dem Heiligtum, sondern vor dem, der über das Heiligtum geboten hat.
לא משבת אתה מתיירא אלא ממי שהזהיר על השבת אף מורא האמורה במקדש לא ממקדש אתה מתיירא אלא ממי שהזהיר על המקדש
Und was ist die Furcht vor dem Heiligtum? Man betrete den Tempelberg nicht mit seinem Stock, mit seinen Schuhen, mit seinem Geldgürtel und mit dem Staub auf seinen Füßen, und man mache ihn nicht zur Abkürzung; und das Ausspucken [ist verboten] aufgrund eines Schlusses vom Leichteren auf das Schwerere.
ואי זו היא מורא מקדש לא יכנס אדם בהר הבית במקלו במנעלו בפונדתו ובאבק שעל גבי רגליו ולא יעשנו קפנדריא ורקיקה מק"ו
Ich habe nur die Zeit, da das Heiligtum besteht; woher [weiß ich es] für die Zeit, da das Heiligtum nicht besteht? Die Schrift lehrt: „Meine Schabbate sollt ihr halten und mein Heiligtum sollt ihr fürchten“ (Lev 19,30): So wie das „Halten“, das beim Schabbat gesagt ist, für immer [gilt], so [gilt] auch die „Furcht“, die beim Heiligtum gesagt ist, für immer.
ואין לי אלא בזמן שבהמ"ק קיים בזמן שאין בהמ"ק קיים מנין ת"ל (ויקרא יט, ל) את שבתותי תשמורו ומקדשי תיראו מה שמירה האמורה בשבת לעולם אף מורא האמורה במקדש לעולם
Vielmehr: Man hätte meinen können, es solle aus dem Anzünden hergeleitet werden. Denn in der Schule Rabbi Jischmaels wurde gelehrt: „Ihr sollt kein Feuer anzünden in all euren Wohnsitzen“ (Ex 35,3) – was lehrt das?
אלא סד"א תיתי מהבערה דתנא דבי רבי ישמעאל (שמות לה, ג) לא תבערו אש בכל מושבותיכם מה ת"ל
Denn es wird gelehrt: Das Anzünden ist [aus der Gesamtheit] herausgehoben worden für ein [bloßes] Verbot – Worte Rabbi Joses; Rabbi Natan sagt: zur Teilung.
דתניא הבערה ללאו יצתה דברי ר' יוסי רבי נתן אומר לחלק
Der Schabbat ist doch eine persönliche Pflicht, und eine persönliche Pflicht gilt sowohl im Land [Israel] als auch außerhalb des Landes; wozu brauche ich die „Wohnsitze“, die der Allbarmherzige beim Schabbat geschrieben hat?
מכדי שבת חובת הגוף היא וחובת הגוף נוהגת בין בארץ בין בח"ל מושבות דכתב רחמנא בשבת למה לי
Ein Schüler sagte im Namen Rabbi Jischmaels: Da gesagt ist: „Und wenn an einem Mann eine Sünde ist, auf der ein Todesurteil steht, und er getötet wird“ (Dtn 21,22), könnte ich verstehen, sowohl am Werktag als auch am Schabbat. Und wie erfülle ich: „Wer ihn entweiht, soll getötet werden“ (Ex 31,14)? Bei den übrigen Arbeiten, außer der Hinrichtung durch das Gericht. Oder ist es nicht vielmehr [so]: sogar die Hinrichtung durch das Gericht, und wie erfülle ich „und er getötet wird“? Am Werktag und nicht am Schabbat.
משום רבי ישמעאל אמר תלמיד אחד לפי שנאמר (דברים כא, כב) וכי יהיה באיש חטא משפט מות והומת שומע אני בין בחול בין בשבת ומה אני מקיים (שמות לא, יד) מחלליה מות יומת בשאר מלאכות חוץ ממיתת ב"ד או אינו אלא אפילו מיתת ב"ד ומה אני מקיים והומת בחול ולא בשבת
Oder ist es nicht vielmehr [so]: sogar am Schabbat? Die Schrift lehrt: „Ihr sollt kein Feuer anzünden in all euren Wohnsitzen“, und dort heißt es: „Und dies soll euch eine Rechtssatzung sein für eure Geschlechter in all euren Wohnsitzen“ (Num 35,29).
או אינו אלא אפילו בשבת ת"ל לא תבערו אש בכל מושבותיכם ולהלן הוא אומר (במדבר לה, כט) והיו אלה לכם לחוקת משפט לדורותיכם בכל מושבותיכם
So wie die „Wohnsitze“, die dort gesagt sind, sich auf das Gericht [beziehen], so [beziehen sich] auch die „Wohnsitze“, die hier gesagt sind, auf das Gericht; und der Allbarmherzige sagt: „Ihr sollt nicht anzünden.“
מה מושבות האמורים להלן בב"ד אף מושבות האמורים כאן בב"ד ואמר רחמנא לא תבערו
Ist es nicht Rabbi Natan, der sagt, es sei zur Teilung herausgehoben worden? Und der Grund ist, dass der Allbarmherzige „ihr sollt nicht anzünden“ geschrieben hat; wäre es nicht so, würde es [ihn] verdrängen.
מאי לאו רבי נתן היא דאמר לחלק יצתה וטעמא דכתב רחמנא לא תבערו הא לאו הכי דחי
Nein, es ist Rabbi Jose. – Und mag es auch Rabbi Jose sein: Sag doch, dass Rabbi Jose sagt, das Anzünden sei für ein [bloßes] Verbot herausgehoben worden – [das gilt für] das bloße Anzünden;
לא רבי יוסי ותיהוי נמי ר' יוסי אימר דאמר רבי יוסי הבערה ללאו יצתה הבערה גרידתא
Raw Schimi bar Aschi sagte: Dieser Tanna [argumentiert] nicht deshalb, weil ein Gebot kommt und ein Verbot verdrängt, sondern weil er es durch einen Schluss vom Leichteren auf das Schwerere herleitet. Und so sagt er: Wie erfülle ich „Wer ihn entweiht, soll getötet werden“? Bei den übrigen Arbeiten, außer der Hinrichtung durch das Gericht; die Hinrichtung durch das Gericht aber verdrängt den Schabbat durch einen Schluss vom Leichteren auf das Schwerere:
אמר רב שימי בר אשי האי תנא לא משום דאתי עשה ודחי ל"ת אלא משום דמייתי מק"ו וה"ק מה אני מקיים מחלליה מות יומת בשאר מלאכות חוץ ממיתת ב"ד אבל מיתת ב"ד דחיא שבת מק"ו
Original: Yevamot 6b auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.