und danach gesündigt hat, einen Stier bringt – [wenn er] gesündigt hat und danach aus seiner Salbung ausgeschieden ist, muss man es [da noch] sagen? – Weil er beim Fürsten lehrt, dass er, wenn er aus seinem Fürstenamt ausgeschieden ist und danach gesündigt hat, wie ein gewöhnlicher Mensch bringt, deshalb lehrt er beim Gesalbten: [Hat er gesündigt und ist danach ausgeschieden,] bringt er einen Stier.
ואח"כ חטא מביא פר חטא ואח"כ עבר ממשיחותו צריכא למימר משום דקתני גבי נשיא דכי עבר מנשיאותו ואח"כ חטא כהדיוט מייתי אהכי תני גבי משיח [חטא ואח"כ עבר] מביא פר
Woher haben wir das? Denn die Rabbanan lehrten: „Und er bringe dar für seine Sünde“ (Lev 4,3) – das lehrt, dass er sein Sündopfer [auch dann] bringt, nachdem er ausgeschieden ist.
Denn man könnte meinen: Ist das nicht ein Schluss? Wenn der Fürst, der bei versehentlichem Tun [ein Opfer] bringt, sein Sündopfer nicht bringt, nachdem er ausgeschieden ist, [sollte dann] der Gesalbte, der nicht bei versehentlichem Tun, sondern nur beim Verborgensein einer Sache zusammen mit versehentlichem Tun bringt, nicht umso mehr [nicht bringen]? Darum heißt es: „Und er bringe dar für seine Sünde“ – das lehrt, dass er für seine Sünde [auch dann] bringt, nachdem er ausgeschieden ist.
שיכול והלא דין הוא ומה נשיא שמביא בשגגת מעשה אין מביא חטאתו משעבר משיח שאין מביא בשגגת מעשה אלא על העלם דבר עם שגגת מעשה [לא] כ"ש תלמוד לומר והקריב על חטאתו מלמד שמביא על חטאתו משעבר
Dann soll doch auch der Fürst [es] bringen, durch einen Schluss vom Leichteren auf das Schwerere: Wenn der Gesalbte, der nicht bei versehentlichem Tun bringt, sein Sündopfer bringt, nachdem er ausgeschieden ist, ist es dann nicht folgerichtig, dass der Fürst, der bei versehentlichem Tun ein Sündopfer bringt, sein Sündopfer bringt, nachdem er ausgeschieden ist? Darum heißt es: „Wenn ein Fürst sündigt“ (Lev 4,22) – wenn er Fürst ist, ja; wenn er ein gewöhnlicher Mensch ist, nein.
ונייתי נמי נשיא מק"ו ומה משיח שאין מביא בשגגת מעשה מביא חטאת משעבר נשיא שמביא חטאת בשגגת מעשה אינו דין שמביא חטאתו משעבר תלמוד לומר (ויקרא ד, כב) אשר נשיא יחטא כשהוא נשיא אין כשהוא הדיוט לא:
MISCHNA: Haben sie gesündigt, bevor sie eingesetzt wurden, und wurden danach eingesetzt, so sind sie wie gewöhnliche Menschen. Rabbi Schimon sagt: Wurde es ihnen bekannt, bevor sie eingesetzt wurden, sind sie schuldig; [wurde es bekannt,] nachdem sie eingesetzt wurden, sind sie frei.
מתני׳ חטאו עד שלא נתמנו ואח"כ נתמנו הרי אלו כהדיוטות ר"ש אומר אם נודע להם עד שלא נתמנו חייבים ומשנתמנו פטורים
Wer ist der Fürst? Das ist der König, denn es heißt: „von allen Geboten des Ewigen, seines Gottes“ (Lev 4,22) – einer, über dem nur der Ewige, sein Gott, steht.
איזהו נשיא זה מלך שנאמר (ויקרא ד, כב) מכל מצות ה' אלהיו שאין על גביו אלא ה' אלהיו:
GEMARA: Woher haben wir das? Denn die Rabbanan lehrten: „Wenn der gesalbte Kohen sündigt“ (Lev 4,3) – ausgenommen [Sünden], die vorher [begangen wurden].
גמ׳ מה"מ דתנו רבנן (ויקרא ד, ג) אם הכהן המשיח יחטא (לאשמת) פרט לקודמות
Denn man könnte meinen: Ist das nicht ein Schluss? Wenn der Fürst, der bei versehentlichem Tun bringt, nicht für die vorherigen [Sünden] bringt, ist es dann nicht folgerichtig, dass der Gesalbte, der nur beim Verborgensein einer Sache zusammen mit versehentlichem Tun bringt, nicht für die vorherigen bringt?
שיכול והלא דין הוא ומה נשיא שמביא בשגגת מעשה אין מביא על הקודמות משיח שאין מביא אלא על העלם דבר עם שגגת מעשה אינו דין שלא יביא על הקודמות
Nein! Wenn du es vom Fürsten sagst, der ja sein Sündopfer nicht bringt, nachdem er ausgeschieden ist, willst du es vom Gesalbten sagen, der sein Sündopfer bringt, nachdem er ausgeschieden ist? Da er sein Sündopfer bringt, nachdem er ausgeschieden ist, soll er auch für die vorherigen bringen. Darum heißt es: „der Gesalbte sündigt“ – hat er gesündigt, als er Gesalbter war, bringt er; als er ein gewöhnlicher Mensch war, bringt er nicht.
לא אם אמרת בנשיא שכן אין מביא חטאתו משעבר תאמר במשיח שמביא חטאתו משעבר הואיל ומביא חטאתו משעבר יביא על הקודמות תלמוד לומר המשיח יחטא חטא כשהוא משיח מביא כשהוא הדיוט אינו מביא
Denn man könnte meinen: Ist das nicht ein Schluss? Wenn der Gesalbte, der sein Sündopfer bringt, nachdem er ausgeschieden ist, nicht für die vorherigen bringt, ist es dann nicht folgerichtig, dass der Fürst, der sein Sündopfer nicht bringt, nachdem er ausgeschieden ist, nicht für die vorherigen bringt?
שיכול והלא דין הוא ומה משיח שמביא חטאתו משעבר אינו מביא על הקודמות נשיא שאין מביא חטאתו משעבר אינו דין שלא יביא על הקודמות
Was [gilt] beim Gesalbten? Er bringt ja nicht bei versehentlichem Tun; willst du es vom Fürsten sagen, der bei versehentlichem Tun bringt? Da er bei versehentlichem Tun bringt, soll er auch für die vorherigen bringen. Darum heißt es: „Wenn ein Fürst sündigt“ – wenn er gesündigt hat, während er Fürst ist, nicht aber, wenn er gesündigt hat, als er noch ein gewöhnlicher Mensch war.
מה למשיח שכן אין מביא בשגגת מעשה תאמר בנשיא שמביא בשגגת מעשה הואיל ומביא בשגגת מעשה יביא על הקודמות תלמוד לומר אשר נשיא יחטא שחטא והרי הוא נשיא ולא שחטא ועודהו הדיוט:
Die Rabbanan lehrten: „Wenn (ascher) ein Fürst sündigt“ – man könnte meinen, es sei ein Erlass [dass er sündigen werde]; darum heißt es: „Wenn (im) der gesalbte Kohen sündigt“ (Lev 4,3): Wie dort „falls er sündigt“, so auch hier „falls er sündigt“.
ת"ר אשר נשיא יחטא יכול גזרה ת"ל אם הכהן המשיח יחטא מה להלן לכשיחטא אף כאן לכשיחטא
Man sagt: Ja, wir finden es, denn es steht geschrieben: „Und ich lege das Mal des Aussatzes an ein Haus im Land eures Besitzes“ (Lev 14,34) – das ist eine Ankündigung für sie, dass Male über sie kommen werden; so die Worte Rabbi Jehudas. Rabbi Schimon sagt: [Das ist,] um Male durch höhere Gewalt auszunehmen. Hat nicht Rabbi Jehuda „Ankündigung“ gesagt? So sage auch hier: Es ist ein Erlass. Deshalb steht „wenn (im)“ geschrieben.
אמרי אין אשכחן דכתיב (ויקרא יד, לד) ונתתי נגע צרעת בבית ארץ אחוזתכם בשורה היא להם שנגעים באים עליהם דברי רבי יהודה רבי שמעון אומר פרט לנגעי אונסין לאו אמר רבי יהודה בשורה הכא נמי אימא גזרה היא הלכך כתיב אם
Und nach Rabbi Schimon – verunreinigen Male durch höhere Gewalt denn nicht? Es wird doch gelehrt: „Ein Mensch, wenn an der Haut seines Fleisches …“ (Lev 13,2) – von der [Sinai-]Rede an und weiter. Ist das nicht ein Schluss? Er ist unrein beim Fluss und unrein bei den Malen; wie der Fluss von der Rede an und weiter, so auch die Male von der Rede an und weiter!
ולרבי שמעון נגעי אונסין מי לא מטמו והא תניא (ויקרא יג, ב) אדם כי יהיה מן הדבור ואילך והלא דין הוא טמא בזב וטמא בנגעים מה זב מן הדבור ואילך אף נגעים מן הדבור ואילך
Nein! Wenn du es vom Fluss sagst, der ja nicht bei höherer Gewalt verunreinigt, willst du es von den Malen sagen, die bei höherer Gewalt verunreinigen? Darum heißt es: „Ein Mensch, wenn …“ – von der Rede an und weiter. Rawa sagte: [Rabbi Schimon meint,] um Male durch Geister auszunehmen. Raw Papa sagte: Um Male durch Zauberei auszunehmen.
לא אם אמרת בזב שכן אין מטמא באונס תאמר בנגעים שמטמאין באונס תלמוד לומר אדם כי יהיה מן הדבור ואילך רבא אמר פרט לנגעי רוחות רב פפא אמר פרט לנגעי כשפים
Die Rabbanan lehrten: „Wenn ein Fürst sündigt“ – ausgenommen ein Kranker. Weil er krank ist, ist er [deshalb] aus seinem Fürstenamt verdrängt? Raw Awdimi bar Chama sagte: Ausgenommen ein Fürst, der aussätzig geworden ist, denn es heißt: „Und der Ewige schlug den König, und er war aussätzig bis zum Tag seines Todes und wohnte im Haus der Freiheit, und Jotam, der Sohn des Königs, war über das Haus [gesetzt]“ (2 Kön 15,5). Daraus, dass es „im Haus der Freiheit“ heißt, folgt, dass er bis dahin ein Knecht war.
תנו רבנן אשר נשיא יחטא פרט לחולה משום דהוה ליה חולה אידחי ליה מנשיאותיה אמר רב אבדימי בר חמא פרט לנשיא שנצטרע שנאמר (מלכים ב טו, ה) וינגע ה' את המלך ויהי מצורע עד יום מותו וישב בבית החפשית ויותם בן המלך על הבית מדקאמר בבית החפשית מכלל דעד השתא עבד הוה
Wie jene [Geschichte], als Rabban Gamliel und Rabbi Jehoschua auf einem Schiff reisten. Rabban Gamliel hatte Brot bei sich, Rabbi Jehoschua hatte Brot und Feinmehl bei sich. Als Rabban Gamliels Brot zu Ende war, stützte er sich auf das Feinmehl Rabbi Jehoschuas. Er sagte zu ihm: Wusstest du denn, dass wir so viel Verzögerung haben würden, dass du Feinmehl mitgebracht hast? Er sagte zu ihm: Ein Stern geht einmal in siebzig Jahren auf und führt (die Schiffe) [die Seeleute] in die Irre, und ich sagte [mir]: Vielleicht geht er auf und führt [uns] in die Irre.
כי הא דר' גמליאל ורבי יהושע הוו אזלי בספינתא בהדי דר' גמליאל הוה פיתא בהדי רבי יהושע הוה פיתא וסולתא שלים פיתיה דר' גמליאל סמך אסולתיה דרבי יהושע אמר ליה מי הוה ידעת דהוה לן עכובא כולי האי דאיתית סולתא אמר ליה כוכב אחד לשבעים שנה עולה ומתעה את (הספינות) [הספנים] ואמרתי שמא יעלה ויתעה [אותנו]
Er sagte zu ihm: So viel [Wissen] ist in deiner Hand, und du musst ein Schiff besteigen? Er sagte zu ihm: Statt dich über mich zu wundern, wundere dich über zwei Schüler, die du auf dem Festland hast, Rabbi Elasar Chisma und Rabbi Jochanan ben Gudgeda, die abzuschätzen wissen, wie viele Tropfen im Meer sind, und haben weder Brot zu essen noch ein Kleid anzuziehen. Er nahm sich vor, sie an die Spitze zu setzen.
אמר ליה כל כך בידך ואתה עולה בספינה א"ל עד שאתה תמה עלי תמה על שני תלמידים שיש לך ביבשה רבי אלעזר חסמא ורבי יוחנן בן גודגדא שיודעין לשער כמה טפות יש בים ואין להם פת לאכול ולא בגד ללבוש נתן דעתו להושיבם בראש
Als er [an Land] hinaufkam, sandte er nach ihnen, und sie kamen nicht. Er sandte abermals, und sie kamen. Er sagte zu ihnen: Meint ihr etwa, dass ich euch Herrschaft gebe?
כשעלה שלח להם ולא באו חזר ושלח ובאו אמר להם כמדומין אתם ששררה אני נותן לכם
Original: Horayot 10a auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.