Und ‚einer hebt den Tisch hoch‘ lehrt er nicht!
ואילו מגביה את השולחן לא קתני
Menachot 7b מנחות
Hast du nicht dort gesagt, er führe die Reihenfolge der Dienste an? So führt er auch hier die Reihenfolge der Dienste an!
לאו אמרת התם סדר עבודות נקט ה"נ סדר עבודות נקט
Ist das vergleichbar? Dort geht er nicht auf die Zahl der Kohanim ein; hier geht er auf die Zahl der Kohanim ein. Wenn dem so wäre, sollte er lehren: einer, der hochhebt! Vielmehr ist daraus zu entnehmen: Man hebt die Handvoll aus einem Gefäß ab, das auf dem Boden steht. Das ist daraus zu entnehmen.
מי דמי התם לא נחית למניינא דכהנים הכא נחית למניינא דכהנים אם איתא ליתני מגביה אלא שמע מינה קומצין מכלי שעל גבי קרקע ש"מ
Rawa sagte: Es ist mir selbstverständlich, dass man die Handvoll aus einem Gefäß abhebt, das auf dem Boden steht, denn so finden wir es beim Wegnehmen der Schalen; man heiligt ein Speiseopfer in einem Gefäß, das auf dem Boden steht, denn so finden wir es beim Hinstellen der Schalen.
אמר רבא פשיטא לי קומץ מכלי שעל גבי קרקע שכן מצינו בסילוק בזיכין מקדשין מנחה בכלי שעל גבי קרקע שכן מצינו בסידור בזיכין
Rawa fragte: Wie ist es mit dem Heiligen der Handvoll [in Teilen]? Leiten wir es vom Speiseopfer her, oder leiten wir es vom Blut her? Dann entschied er es: Wir leiten es vom Blut her.
בעי רבא קידוש קומץ מאי ממנחה ילפינן לה או מדם ילפינן לה הדר פשטה מדם ילפינן לה
Hat Rawa denn so gesagt? Es wurde doch gesagt: Eine Handvoll, die man auf zwei Gefäße verteilt hat – Raw Nachman sagt: Sie ist nicht geheiligt; und Rawa sagt: Sie ist geheiligt. Wenn dem so wäre, sollte er es doch vom Blut herleiten! – Rawa ist von jener [Ansicht] zurückgetreten.
ומי אמר רבא הכי והא אתמר קומץ שחלקו בשני כלים רב נחמן אמר אינו קדוש ורבא אמר קדוש ואם איתא לילף מדם הדר ביה רבא מההיא
Und woher haben wir es beim Blut, dass es nicht in Hälften geheiligt wird? Denn Raw Tachlifa ben Schaul lehrte: Hat man weniger als das Maß zum Sprengen in diesem Gefäß und weniger als das Maß zum Sprengen in jenem Gefäß geheiligt, so hat man nicht geheiligt.
ודם מנלן דלא קדוש לחצאין דתני רב תחליפא בן שאול קידש פחות מכדי הזאה בכלי זה ופחות מכדי הזאה בכלי זה לא קידש
Und sie fragten: Wie ist es beim Blut? Ist es eine überlieferte Halacha, und von einer überlieferten Halacha leitet man nicht her?
ואיבעיא להו בדם מאי הלכתא היא ומהלכתא לא ילפינן
Oder vielleicht: Was ist dort der Grund? Weil geschrieben steht: „Und er tauche ins Wasser“ (Num 19,18); auch hier steht doch geschrieben: „Und er tauche in das Blut“ (Lev 4,6)!
או דלמא התם מאי טעמא דכתיב (במדבר יט, יח) וטבל במים הכא נמי הכתיב (ויקרא ד, ו) וטבל בדם
Und es wurde gesagt: Rabbi Serika sagte im Namen Rabbi Elasars: Auch beim Blut hat man nicht geheiligt. Rawa sagte: So wird auch gelehrt: (Vor dem Kohen legt er es hin.) „Und er tauche“ – und wische nicht ab;
ואיתמר א"ר זריקא אמר רבי אלעזר אף בדם לא קידש אמר רבא תניא נמי הכי (בפני כהן מניח) וטבל ולא מספיג
„in das Blut“ – dass im Blut von Anfang an das Maß zum Eintauchen sei; „von dem Blut“ – von dem Blut, von dem die Rede ist.
בדם שיהא בדם שיעור טבילה מעיקרו מן הדם מן הדם שבענין
Und es war nötig, ‚und er tauche‘ zu schreiben, und es war nötig, ‚in das Blut‘ zu schreiben; denn hätte der Allbarmherzige [nur] ‚und er tauche‘ geschrieben, hätte ich gemeint: auch wenn er nicht von Anfang an das Maß für die Eintauchungen (nämlich für das siebenmalige Sprengen) aufgefangen hat. [Daher] schrieb der Allbarmherzige: ‚in das Blut‘.
ואיצטריך למכתב וטבל ואיצטריך למכתב בדם דאי כתב רחמנא וטבל הוה אמינא אע"ג דלא קיבל שיעור טבילות (דהיינו הזאה ז' פעמים) מעיקרו כתב רחמנא בדם
Und hätte der Allbarmherzige [nur] ‚in das Blut‘ geschrieben, hätte ich gemeint: sogar wenn er abwischt. [Daher] schrieb der Allbarmherzige: ‚und er tauche‘.
ואי כתב רחמנא בדם הוה אמינא אפילו מספיג כתב רחמנא וטבל
‚Von dem Blut, von dem die Rede ist‘ – was schließt das aus? Rawa sagte: Es schließt den Rest am Finger aus. Das stützt Rabbi Elasar, der sagte: Der Rest am Finger ist untauglich.
מן הדם שבענין למעוטי מאי אמר רבא למעוטי שירים שבאצבע מסייע ליה לר"א דאמר שירים שבאצבע פסולין
Rawin bar Raw Adda sprach zu Rawa: Deine Schüler sagen im Namen des Raw Amram: Es wird gelehrt: Sprengte er, und von der Sprengung spritzte [etwas] aus seiner Hand: Wenn [das geschah,] bevor er gesprengt hatte, erfordert es Waschen; nachdem er gesprengt hatte, erfordert es kein Waschen.
א"ל רבין בר רב אדא לרבא אמרי תלמידך אמר רב עמרם תניא היה מזה ונתזה הזאה מידו אם עד שלא הזה טעון כיבוס משהזה אין טעון כיבוס
Doch wohl: bevor er sein Sprengen beendet hatte, und nachdem er sein Sprengen beendet hatte? Daraus ist zu entnehmen, dass der Rest am Finger tauglich ist!
מאי לאו עד שלא גמר הזאתו ומשגמר הזאתו ש"מ דשירים שבאצבע כשרים
Nein: Bevor die Sprengung aus seiner Hand gegangen war, erfordert es Waschen; nachdem die Sprengung aus seiner Hand gegangen war und es von dem, was übrig blieb, spritzte, erfordert es kein Waschen.
לא עד שלא יצתה מידו הזאה טעון כיבוס ומשיצאה הזאה מידו ונתזה ממה שנשאר אין טעון כיבוס
Abaje wandte gegen ihn ein: Hat er das Sprengen beendet, wischt er seine Hand am Körper der Kuh ab. Hat er beendet – ja; hat er nicht beendet – nein!
איתיביה אביי גמר מלהזות מקנח ידו בגופה של פרה גמר אין לא גמר לא
Er sprach zu ihm: Hat er beendet, wischt er seine Hand ab; hat er nicht beendet, wischt er seinen Finger ab.
א"ל גמר מקנח ידו לא גמר מקנח אצבעו
Recht ist es: Hat er beendet, wischt er seine Hand am Körper der Kuh ab, denn es steht geschrieben: „Und man verbrenne die Kuh vor seinen Augen“ (Num 19,5). Hat er aber nicht beendet und wischt seinen Finger ab – woran wischt er ihn ab? (Denn wolltest du sagen: am Körper der Kuh, so hätte er lehren müssen: Er wischt seine Hand und seinen Finger am Körper der Kuh ab; da er es nicht so lehrt, ist daraus zu entnehmen, dass es kein Abwischen erfordert.)
בשלמא גמר מקנח ידו בגופה של פרה דכתיב (במדבר יט, ה) ושרף את הפרה לעיניו אלא לא גמר מקנח אצבעו במאי מקנח (דאי אמרת בגופה של פרה איבעי ליה למיתני מקנח ידו ואצבעו בגופה של פרה מדלא קתני הכי ש"מ דלא בעי קינוח)
Abaje sagte: Am Rand der Sprengschale, wie geschrieben steht: „Goldene Becher“ usw. (Esra 1,10).
אמר אביי בשפת מזרק כדכתיב (עזרא א, י) כפורי זהב וגו'
Hat Rabbi Elasar denn so gesagt? Es wurde doch gesagt: Die Pfannenkuchen des Hohepriesters – Rabbi Jochanan sagt: Sie werden nicht in Hälften geheiligt; Rabbi Elasar sagt: Da sie in Hälften dargebracht werden, werden sie in Hälften geheiligt.
ומי אמר רבי אלעזר הכי והא איתמר חביתי כהן גדול רבי יוחנן אמר אינה קדושה לחצאין רבי אלעזר אמר מתוך שקרבה לחצאין קדושה לחצאין
Original: Menachot 7b auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.