Er hätte es umgekehrt lehren müssen!
איפכא איבעי ליה למיתני
Keritot 11b כריתות
Aufbau der Debatte:Mischna 1Frage 1
Automatisch anhand der einleitenden Formeln erkannt. Unterstrichene Begriffe und Namen öffnen eine Erklärung.
Er sagte zu ihm: Soll ich es streichen? Er sagte zu ihm: Nein, so lehrt er: Man hat den, der bei der zugewiesenen Magd auf nicht natürliche Weise vollendet – wofür man nicht schuldig ist –, dem gleichgestellt, der auf natürliche Weise [nur] eindringt, denn „mit Samenerguss“ (Lev 19,20) steht geschrieben;
א"ל איסמייה א"ל לא הכי קתני עשו גומר שלא כדרכה בשפחה חרופה דלא מיחייבי כמערה כדרכה (ויקרא יט, כ) דשכבת זרע כתיב
den, der bei der Magd absichtlich auf nicht natürliche Weise [verkehrt], wofür man befreit ist, dem, der nicht beabsichtigt, denn „mit Samenerguss“ steht geschrieben; den, der bei der Magd wach auf nicht natürliche Weise [verkehrt], wofür man befreit ist, dem Schlafenden. Was ist der Grund? Denn „mit Samenerguss“ steht geschrieben.
מתכוין שלא כדרכה בשפחה דפטורין כאינו מתכוין דשכבת זרע כתיב ניעור שלא כדרכה בשפחה דפטורין כישן מ"ט דשכבת זרע כתיב
Demnach ist der Absichtliche und der Eindringende bei der Magd wie der nicht Beabsichtigende bei allen verbotenen Beziehungen; der Schlafende auf natürliche Weise wie der Schlafende bei den verbotenen Beziehungen; demnach ist der Wache auf nicht natürliche Weise bei der Magd wie der Schlafende bei allen verbotenen Beziehungen.
נמצא מתכוין והמערה בשפחה כשאין מתכוין בכל עריות ישן כדרכה כישן דעריות נמצא ניעור שלא כדרכה בשפחה כישן דכל עריות:
Wir kehren zu dir zurück, [Kapitel] „Vieren fehlt die Sühne“.
הדרן עלך ארבעה מחוסרי כפרה
MISCHNA: Sagte man zu ihm: „Du hast Fett gegessen“, so bringt er ein Sündopfer. Sagt ein Zeuge: „Er hat gegessen“, und ein Zeuge sagt: „Er hat nicht gegessen“, sagt eine Frau: „Er hat gegessen“, und eine Frau sagt: „Er hat nicht gegessen“, so bringt er ein Schwebe-Schuldopfer. Sagt ein Zeuge: „Er hat gegessen“, und er sagt: „Ich habe nicht gegessen“, so ist er befreit.
מתני׳ אמרו לו אכלת חלב מביא חטאת עד אומר אכל ועד אומר לא אכל אשה אומרת אכל ואשה אומרת לא אכל מביא אשם תלוי עד אומר אכל והוא אומר לא אכלתי פטור
Sagen zwei: „Er hat gegessen“, und er sagt: „Ich habe nicht gegessen“, so erklärt Rabbi Meir ihn für schuldig. Rabbi Meir sagte: Wenn zwei ihn zur schweren Todesstrafe bringen können, sollen sie ihn nicht zum leichten Opfer bringen können? Sie sagten zu ihm: Wie, wenn er sagen wollte: „Ich habe vorsätzlich gehandelt“ – er wäre befreit!
שנים אומרים אכל והוא אומר לא אכלתי רבי מאיר מחייב א"ר מאיר אם הביאוהו שנים לידי מיתה חמורה לא יביאוהו לידי קרבן הקל אמרו לו מה אם ירצה לומר מזיד הייתי פטור
Hat er Fett und [wieder] Fett in einer einzigen Unwissenheit gegessen, ist er nur einmal schuldig. Hat er Fett, Blut, Piggul und Notar in einer einzigen Unwissenheit gegessen, ist er für jedes einzelne schuldig. Darin sind viele Arten strenger als eine einzige Art.
אכל חלב וחלב בהעלם אחת אינו חייב אלא אחת אכל חלב ודם ופיגול ונותר בהעלם אחת חייב על כל אחת ואחת זה חומר במינין הרבה ממין אחד
Und darin ist eine einzige Art strenger als viele Arten: Hat er eine halbe Olivengröße gegessen und dann wieder eine weitere halbe Olivengröße in einer einzigen Unwissenheit gegessen, so ist er, [wenn es] von einer Art [war], schuldig, [wenn] von zwei Arten, befreit.
וחומר במין אחד ממינין הרבה שאם אכל כחצי זית וחזר ואכל כחצי זית אחר בהעלם אחת ממין אחד חייב משני מינין פטור:
GEMARA: Er lehrt: „Sagte man zu ihm: ‚Du hast Fett gegessen‘, so bringt er ein Sündopfer.“ „Sagte man“ – wie viele sind das? Zwei. Und was sagt er zu ihnen? Wollte man sagen, er schweigt und widerspricht ihnen nicht, [dann folgte]: [Nur] wenn er gegenüber zweien schweigt, bringt er ein Sündopfer, wenn er gegenüber einem schweigt, nicht.
גמ׳ קתני אמרו לו אכלת חלב מביא חטאת אמרו כמה הויין תרין והוא מה אמר להון אלימא דשתיק ולא קמכחיש להו אלא שתיקה דתרין הוא דמביא חטאת על שתיקה דחד לא
Sage aber den mittleren [Satz]: „Sagt ein Zeuge: ‚Er hat gegessen‘, und er sagt: ‚Ich habe nicht gegessen‘, so ist er befreit“ – der Grund ist, dass er ihm widerspricht; schweigt er aber, ist er schuldig, und umso mehr bei zweien.
אימא מציעתא עד אומר אכל והוא אומר לא אכלתי טעמא דמכחיש ליה אבל שתיק מיחייב וכ"ש תרי
Vielmehr, wenn er ihnen widerspricht; wer ist das? Es ist Rabbi Meir, der sagt, das Widersprechen gegenüber zweien sei kein Widersprechen; nach den Rabbanan aber ist er befreit.
אלא דקמכחיש להו מני ר"מ היא דאמר הכחשה דבי תרי לאו הכחשה היא אבל לרבנן פטור
Und was lässt er uns hören? Aus dem Schlussteil entnimmst du es doch! – Dies lässt er uns hören: dass diese Sache ein Streit zwischen Rabbi Meir und den Rabbanan ist, und zwar wenn er ihnen widerspricht.
ומאי קמשמע לן מסיפא שמעת מינה הא קמשמע לן דבר זה מחלוקת ר"מ ורבנן והוא דקמכחיש להו
Manche sagen: Auch einen einzelnen nennt er „sagte man zu ihm“, denn wir haben gelernt: Eine Frau, deren Mann übers Meer gezogen ist, und man kam und sagte zu ihr: „Dein Mann ist gestorben“, und sie heiratete, und danach kam ihr Mann – sie muss von diesem und von jenem weg; und wir halten fest, dass [dies] sogar bei einem einzelnen [Zeugen gilt].
איכא דאמרי אמרו לו נמי חד קרי ליה דתנן האשה שהלך בעלה למדינת הים ובאו ואמרו לה מת בעליך ונישאת ואח"כ בא בעלה תצא מזה ומזה דקי"ל דאפילו בחד
Woraus? Da er im Schlussteil lehrt: Hat sie ohne Erlaubnis geheiratet, darf sie zu ihm zurückkehren. Was heißt „ohne Erlaubnis“? Ohne Erlaubnis des Gerichts, und [aufgrund] eines einzelnen Zeugen.
ממאי מדקתני סיפא נישאת שלא ברשות מותרת לחזור לו מאי שלא ברשות שלא ברשות בית דין ועד אחד
Daraus folgt, dass der erste Teil [von einer Heirat] mit Erlaubnis des Gerichts und aufgrund eines einzelnen Zeugen [handelt]; also lehrt er bei einem einzelnen Zeugen „man sagte“; und auch hier, da er lehrt „sagte man zu ihm“, ist gemeint: sogar ein einzelner Zeuge.
מכלל דרישא ברשות ב"ד ובעד אחד אלמא גבי עד אחד קתני אמרו והכא נמי דקתני אמרו לו משמע אפילו עד אחד
Und was sagt er? Wollte man sagen, er widerspricht ihm – bringt er denn [ein Opfer]? Er lehrt doch im mittleren Teil: „Sagt ein Zeuge: ‚Er hat gegessen‘, und er sagt: ‚Ich habe nicht gegessen‘, so ist er befreit“!
והוא מאי קאמר אלימא דקא מכחיש ליה מי מייתי והא קתני מציעתא עד אחד אומר אכל והוא אומר לא אכלתי פטור
Vielmehr, wenn er schweigt – das entnimmt man doch dem mittleren Teil: „Sagt ein Zeuge“ usw. – der Grund ist, dass er ihm widerspricht; schweigt er aber, ist er schuldig!
אלא דשתיק ממציעתא שמע מינה עד אחד אומר כו' טעמא דקא מכחיש ליה אבל שתק מישתק חייב
Tatsächlich, wenn er ihm nicht widerspricht, und so lehrt er: „Sagte man zu ihm: ‚Du hast Fett gegessen‘, so bringt er ein Sündopfer“ – wovon ist die Rede? Wenn er schweigt; widerspricht er ihm aber, ist er befreit.
לעולם דלא מכחיש ליה והכי קתני אמרו לו אכלת חלב מביא חטאת במה דברים אמורים דשתיק אבל מכחיש ליה פטור
Und woher haben wir aus der Tora, dass er schuldig ist, wenn er ihm nicht widerspricht? Denn die Rabbanan lehrten: „Oder ist ihm seine Sünde kundgetan worden“ (Lev 4,23) – und nicht, dass andere sie ihm kundtun. Man könnte meinen, selbst wenn er ihnen nicht widerspricht; daher sagt die Schrift: „oder ist ihm kundgetan worden“ – auf welche Weise auch immer.
ומדאורייתא מנלן דלא מכחיש ליה חייב דת"ר (ויקרא ד, כג) או הודע אליו חטאתו ולא שיודיעוהו אחרים יכול אפילו אין מכחישן תלמוד לומר או הודע אליו מכל מקום
Womit befassen wir uns? Wollte man sagen, mit zweien – braucht es denn bei zweien, denen er nicht widerspricht, einen Vers?
במאי עסקינן אלימא בתרין תרין ואין מכחישן קרא בעי
Original: Keritot 11b auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.