Aufbau der Debatte:Baraita 1Frage 1Einwand 1Automatisch anhand der einleitenden Formeln erkannt. Unterstrichene Begriffe und Namen öffnen eine Erklärung.
Hat er darüber [falsch] geschworen, wie ist es dann? Sagen wir, da er ihm, wenn es gestohlen würde, bezahlen müsste, leugnet er ihm Geldwert ab? Oder liegt es jetzt jedenfalls da und ist bloßer Staub, sodass er ihm keinen Geldwert ableugnet?
נשבע עליו מהו מי אמרינן כיון דאי מיגנב בעי שלומי ליה ממונא קא כפר ליה או דלמא השתא מיהת הא מנח ועפרא בעלמא הוא ולא כפר ליה ממונא
Was Rawa fraglich war, ist für Rabba selbstverständlich. Denn Rabba sagte: [Sagt einer:] „Du hast mein Rind gestohlen“, und er sagt: „Ich habe es nicht gestohlen.“
מילתא דאיבעיא ליה לרבא פשיטא ליה לרבה דאמר רבה שורי גנבת והוא אומר לא גנבתי
„Was hat es bei dir zu tun?“ – „Ich bin unentgeltlicher Hüter darüber“ – so ist er schuldig, denn er hat sich [damit] von [der Haftung für] Diebstahl und Verlust befreit.
מה טיבו אצלך שומר חנם אני עליו חייב שהרי פטר עצמו מגניבה ואבידה
„Ich bin entgeltlicher Hüter darüber“ – so ist er schuldig, denn er hat sich [damit] von [der Haftung für den Fall, dass es] sich ein Glied bricht oder verendet, befreit.
Offenbar leugnet er, obwohl es dasteht, da er Geldwert ableugnen würde, wenn es gestohlen würde, auch jetzt Geldwert ab. Auch hier: Obwohl es bloßer Staub ist, leugnet er ihm, da er ihm, wenn es gestohlen würde, vollen Geldwert bezahlen müsste, auch jetzt Geldwert ab.
אלמא אע"ג דהא קאים כיון דאי מיגניב ממונא קא כפר השתא נמי ממונא קא כפר הכא נמי אף על גב דעפרא בעלמא הוא כיון דאי מיגניב בעי שלומי ליה ממונא מעליא השתא נמי ממונא קא כפר ליה
Rawa saß da und trug diese Lehre vor. Raw Amram wandte gegen Rawa ein: „Und er hat es abgeleugnet“ (Lev 5,22) – ausgenommen der, der die Hauptsache zugibt.
יתיב רבא וקאמר להא שמעתא איתיביה רב עמרם לרבא (ויקרא ה, כב) וכחש בה פרט למודה בעיקר
„Was hat es bei dir zu tun?“ – „Du hast es mir verkauft“, „Du hast es mir geschenkt“, „Dein Vater hat es mir verkauft“, „Dein Vater hat es mir geschenkt“, „Es ist meiner Kuh nachgelaufen und von selbst zu mir gekommen“, „Ich habe es verirrt auf dem Weg gefunden“, „Ich bin unentgeltlicher Hüter darüber“, „Ich bin entgeltlicher Hüter darüber“, „Ich bin Entleiher davon“ – und er schwor und gestand. Man könnte meinen, er sei schuldig; darum sagt die Schrift: „Und er hat es abgeleugnet“ – ausgenommen der, der die Hauptsache zugibt.
מה טיבו אצלך אתה מכרתו לי אתה נתתו לי במתנה אביך מכרו לי אביך נתנו לי במתנה אחר פרתי רץ מאליו בא אצלי תועה בדרך מצאתיו שומר חנם אני עליו שומר שכר אני עליו שואל אני עליו ונשבע והודה יכול יהא חייב תלמוד לומר וכחש בה פרט למודה בעיקר
Er sagte zu ihm: Tadura! Wo jene [Baraita] gelehrt wird, geht es darum, dass er zu ihm sagt: „Hier hast du es.“ Wenn ich es sage, [geht es darum,] dass es auf der Weide steht.
א"ל תדורא כי תניא ההיא דקאמר ליה הילך כי קאמינא דקיימא באגם
„Du hast es mir verkauft“ – welches Zugeben der Hauptsache gibt es da? Es ist nötig für den Fall, dass er zu ihm sagt: „Ich habe dir den Preis nicht gegeben; nimm dein Rind und geh.“
אתה מכרתו לי מאי מודה בעיקר איכא לא צריכא דא"ל לא נתתי לך דמי שקיל תורך וזיל
„Du hast es mir geschenkt“, „Dein Vater hat es mir geschenkt“ – welches Zugeben der Hauptsache gibt es da? Wenn er zu ihm sagt: „[Du hast es mir geschenkt] unter der Bedingung, dass ich dir einen Gefallen erweise, und ich habe dir keinen erwiesen; nimm dein Rind und geh.“
אתה נתתו לי אביך נתנו לי מאי מודה בעיקר איכא דאמר ליה על מנת דעבידנא לך נייח דנפשא ולא עבדי לך שקיל תורך וזיל
„Ich habe es verirrt auf dem Weg gefunden“ – soll er doch sagen: „Du hättest es mir zurückgeben müssen“! Der Vater Schmuels sagte: Wenn er sagt: „Ich schwöre, dass ich ein Fundstück gefunden und nicht gewusst habe, dass es dir gehört, um es dir zurückzugeben.“
תועה בדרך מצאתיו לימא איבעי לך לאהדוריה לי אמר אבוה דשמואל באומר שבועה אבידה מצאתי ולא הייתי יודע שהיא שלך שאחזירנה לך
Es wurde gelehrt: Ben Asai sagte: Drei Schwüre sind es: Er hat es [das Fundstück] erkannt, aber nicht den Finder; den Finder, aber nicht es; weder es noch den Finder.
תניא אמר בן עזאי ג' שבועות הן הכיר בה ולא במוצאה במוצאה ולא בה לא בה ולא במוצאה
Und [sie streiten] in der Streitfrage dieser Tannaim, denn es wurde gelehrt: Wer einen einzelnen Zeugen schwören lässt, [der Zeuge] ist frei; und Rabbi Elasar bar Rabbi Schimon verpflichtet ihn.
ובפלוגתא דהני תנאי דתניא המשביע עד אחד פטור ורבי אלעזר בר' שמעון מחייב
Worüber streiten sie? Der eine Herr ist der Ansicht, eine Sache, die Geldwert verursacht, gilt wie Geldwert, und der andere Herr ist der Ansicht, sie gilt nicht wie Geldwert.
במאי קא מיפלגי מר סבר דבר הגורם לממון כממון דמי ומר סבר לאו כממון דמי
Raw Scheschet sagte: Wer ein Verwahrgut ableugnet, wird dadurch zum Räuber und haftet für höhere Gewalt. Und unser Tanna lehrte es auch: „Und er hat es abgeleugnet“ – die Strafe haben wir gelernt; die Warnung, woher? Die Schrift sagt: „Ihr sollt nicht ableugnen“ (Lev 19,11). Doch wohl für die Geldstrafe?
אמר רב ששת הכופר בפקדון נעשה עליו גזלן וחייב באונסין ותנא תונא וכחש בה למדנו עונש אזהרה מנין תלמוד לומר (ויקרא יט, יא) לא תכחשו מאי לאו לעונש ממון
Nein, für die Strafe [wegen] des Schwurs. Aber da er im Schlussteil lehrt, dass er geschworen hat, folgt daraus, dass es im Anfangsteil darum geht, dass er nicht geschworen hat! Denn er lehrt im Schlussteil: „Und er schwor falsch“ – die Strafe haben wir gelernt; die Warnung, woher? Die Schrift sagt: „Ihr sollt nicht lügen“ (Lev 19,11). Und da der Schlussteil [davon handelt], dass er geschworen hat, [handelt] der Anfangsteil [davon], dass er nicht geschworen hat!
לא לעונש שבועה הא מדקתני סיפא ואישתבע מכלל דרישא דלא אישתבע דקתני סיפא ונשבע על שקר למדנו עונש אזהרה מנין ת"ל לא תשקרו ומדסיפא דאישתבע רישא דלא אישתבע
Man sagt: Beides, wenn er geschworen hat. Hier, wenn er gestanden hat, dort, wenn Zeugen gekommen sind. Sind Zeugen gekommen, haftet er für höhere Gewalt; hat er gestanden, ist er zu Kapital, Fünftel und Schuldopfer verpflichtet.
אמרי אידי ואידי דאישתבע כאן שהודה כאן שבאו עדים אתו עדים חייב באונסין אודויי אודי חייב בקרן וחומש ואשם:
Rami bar Chama wandte ein: [Ist] sein Gegner des [falschen] Schwurs verdächtig – wie? Sowohl [wegen] des Zeugnisschwurs als auch [wegen] des Verwahrgutschwurs und sogar [wegen] eines vergeblichen Schwurs.
מתיב רמי בר חמא ושכנגדו חשוד על השבועה כיצד אחד שבועת העדות ואחד שבועת הפקדון ואפילו שבועת שוא
Man sagt: Hier geht es darum, dass es auf der Weide steht, sodass es kein Ableugnen ist, denn er denkt: „Ich weiche ihm aus, bis ich gehe und es bringe.“
אמרי הכא במאי עסקינן דקאי באגם דלאו כפירה הוא דסבר אשתמיטנא ליה אדאזילנא ומייתינא ליה
Wisse, dass es so ist, denn Raw Idi bar Awin sagte: Wer ein Darlehen ableugnet, ist zum Zeugnis tauglich;
תדע דאמר רב אידי בר אבין הכופר במלוה כשר לעדות
Original: Bava Kamma 105b auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.