sie und öffnete ihren Mutterschoß“ (Gen 30,22). Der Schlüssel der Wiederbelebung der Toten – woher? Denn es steht geschrieben: „Und ihr werdet erkennen, dass Ich der Ewige bin, wenn Ich eure Gräber öffne“ (Ez 37,13).
אליה אלהים ויפתח את רחמה מפתח של תחיית המתים מנין דכתיב (יחזקאל לז, יג) וידעתם כי אני ה' בפתחי את קברותיכם
Im Westen sagt man: Auch der Schlüssel des Lebensunterhalts, denn es steht geschrieben: „Du öffnest Deine Hand usw.“ (Ps 145,16). Und Rabbi Jochanan – weshalb zählt er diesen nicht mit? Er kann dir sagen: Regen, das ist [eben] der Lebensunterhalt.
במערבא אמרי אף מפתח של פרנסה דכתיב (תהלים קמה, טז) פותח את ידך וגו' ור' יוחנן מאי טעמא לא קא חשיב להא אמר לך גשמים היינו פרנסה:
Rabbi Elieser sagt: Vom ersten Feiertag des Festes an usw. Man fragte sie: Woher lernt Rabbi Elieser das – lernt er es vom Lulaw, oder lernt er es von der Wasserspende?
ר' אליעזר אומר מיום טוב הראשון של חג כו': איבעיא להו ר' אליעזר מהיכא גמיר לה מלולב גמר לה או מניסוך המים גמר לה
Lernt er es vom Lulaw: Wie der Lulaw am Tag [genommen wird], so auch die Erwähnung am Tag? Oder lernt er es vielleicht von der Wasserspende: Wie die Wasserspende vom Abend an [möglich ist], wie der Meister sagte: „Und ihr Speiseopfer und ihre Trankopfer“ (Num 29,18) – sogar in der Nacht, so auch die Erwähnung vom Abend an?
מלולב גמר לה מה לולב ביום אף הזכרה ביום או דלמא מניסוך המים גמר לה מה ניסוך המים מאורתא דאמר מר (במדבר כט, יח) ומנחתם ונסכיהם אפילו בלילה אף הזכרה מאורתא
Komm und höre: Rabbi Abbahu sagte: Rabbi Elieser hat es nur vom Lulaw gelernt. Manche sagen: Rabbi Abbahu hat es als Überlieferung gelernt, und manche sagen: Er hat eine Baraita gehört.
תא שמע דאמר רבי אבהו לא למדה ר' אליעזר אלא מלולב איכא דאמרי ר' אבהו גמרא גמיר לה ואיכא דאמרי מתניתא שמיע ליה
Welche ist das? Denn es wird gelehrt: Von wann an erwähnt man den Regen? Rabbi Elieser sagt: Von der Stunde an, da man den Lulaw nimmt; Rabbi Jehoschua sagt: Von der Stunde an, da man ihn niederlegt.
מאי היא דתניא מאימתי מזכירין על הגשמים רבי אליעזר אומר משעת נטילת לולב ר' יהושע אומר משעת הנחתו
Rabbi Elieser sagte: Da diese vier Arten nur kommen, um [Gott] wegen des Wassers gnädig zu stimmen – und so wie diese vier Arten ohne Wasser nicht bestehen können, so kann die Welt ohne Wasser nicht bestehen –, [erwähnt man den Regen, sobald man sie nimmt].
א"ר אליעזר הואיל וארבעת מינין הללו אינן באין אלא לרצות על המים וכשם שארבע מינין הללו אי אפשר בהם בלא מים כך אי אפשר לעולם בלא מים
Rabbi Jehoschua sagte zu ihm: Ist denn Regen am Fest nicht nur ein Zeichen des Fluches? Rabbi Elieser sagte zu ihm: Auch ich habe nicht gesagt, ihn zu erbitten, sondern ihn zu erwähnen. Und so wie man die Wiederbelebung der Toten das ganze Jahr hindurch erwähnt, sie aber nur zu ihrer Zeit kommt, so erwähnt man die Macht des Regens das ganze Jahr, er kommt aber nur zu seiner Zeit. Daher: Will einer ihn das ganze Jahr hindurch erwähnen, so erwähnt er ihn. Rabbi sagt: Ich sage: Von der Stunde an, da man mit dem Erbitten aufhört, hört man auch mit dem Erwähnen auf.
אמר לו ר' יהושע והלא גשמים בחג אינו אלא סימן קללה אמר לו ר' אליעזר אף אני לא אמרתי לשאול אלא להזכיר וכשם שתחיית המתים מזכיר כל השנה כולה ואינה אלא בזמנה כך מזכירים גבורות גשמים כל השנה ואינן אלא בזמנן לפיכך אם בא להזכיר כל השנה כולה מזכיר רבי אומר אומר אני משעה שמפסיק לשאלה כך מפסיק להזכרה
Rabbi Jehuda ben Betera sagt: Am zweiten [Tag] des Festes erwähnt man ihn. Rabbi Akiwa sagt: Am sechsten [Tag] des Festes erwähnt man ihn. Rabbi Jehuda sagt im Namen Rabbi Jehoschuas: Wer am letzten Feiertag des Festes vor die Lade tritt – der letzte erwähnt ihn, der erste erwähnt ihn nicht; am ersten Feiertag des Pessach erwähnt ihn der erste, der letzte erwähnt ihn nicht.
ר' יהודה בן בתירה אומר בשני בחג הוא מזכיר ר' עקיבא אומר בששי בחג הוא מזכיר ר' יהודה משום ר' יהושע אומר העובר לפני התיבה ביום טוב האחרון של חג האחרון מזכיר הראשון אינו מזכיר ביום טוב ראשון של פסח הראשון מזכיר האחרון אינו מזכיר
aber Regen – ist denn jedes Mal, wenn er kommt, seine Zeit? Wir haben doch gelernt: Ist [der Monat] Nissan vorüber und es fällt Regen, so ist er ein Zeichen des Fluches, wie es heißt: „Ist nicht heute die Weizenernte usw.“ (1 Sam 12,17).
אלא גשמים כל אימת דאתיין זמנייהו היא והתנן יצא ניסן וירדו גשמים סימן קללה הם שנאמר (שמואל א יב, יז) הלא קציר חטים היום וגו'
Rabbi Jehuda ben Betera sagt: Am zweiten [Tag] des Festes erwähnt man ihn. Was ist der Grund Rabbi Jehuda ben Beteras? Denn es wird gelehrt: Rabbi Jehuda ben Betera sagt:
ר' יהודה בן בתירה אומר בשני בחג הוא מזכיר מ"ט דרבי יהודה בן בתירה דתניא רבי יהודה בן בתירה אומר
Beim zweiten [Tag] heißt es „und ihre Trankopfer“ (we-niskehem) (Num 29,19), beim sechsten heißt es „und ihre Trankopfer“ (u-nessacheha) (Num 29,31), und beim siebten heißt es „nach ihrer Vorschrift“ (ke-mischpatam) (Num 29,33).
נאמר בשני (במדבר כט, ו) ונסכיהם ונאמר בששי ונסכיה ונאמר בשביעי כמשפטם
Und weshalb wählt er gerade den zweiten [Tag]? Weil, wenn sie im Vers angedeutet sind, sie [zuerst] beim zweiten angedeutet sind; daher erwähnen wir [den Regen] vom zweiten an.
ומאי שנא בשני דנקט דכי רמיזי להו בקרא בשני הוא דרמיזי הלכך בשני מדכרינן
Rabbi Akiwa sagt: Am sechsten [Tag] des Festes erwähnt man ihn, denn es heißt beim sechsten: „und ihre Trankopfer“ – von zwei Trankopfern spricht die Schrift: das eine ist die Wasserspende, das andere die Weinspende.
רבי עקיבא אומר בששי בחג הוא מזכיר שנאמר בששי ונסכיה בשני ניסוכין הכתוב מדבר אחד ניסוך המים ואחד ניסוך היין
Sag doch: Beide sind vom Wein! – Er hält es mit Rabbi Jehuda ben Betera, der sagt, dass Wasser angedeutet ist.
ואימא תרוייהו דחמרא סבר לה כר' יהודה בן בתירה דאמר רמיזי מיא
Original: Taanit 2b auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.