Doch wohl deshalb, weil es als durchsucht gilt; denn er ist der Ansicht, dass bei der Durchsuchung nach Gesäuertem alle als Chawerim [zuverlässig] gelten; denn es wurde gelehrt: Wenn ein Chawer starb und einen Speicher voller Früchte hinterließ, gelten sie, selbst wenn sie erst am selben Tag [eingebracht] wurden, als ordnungsgemäß verzehntet.
לאו משום דחזקתו בדוק דקסבר הכל חברים הם אצל בדיקת חמץ דתניא חבר שמת והניח מגורה מליאה פירות אפי' הן בני יומן הרי הן בחזקת מתוקנים
Vielmehr, was? Weil es als durchsucht gilt? Dann hätte es statt „alle sind glaubwürdig“ heißen müssen: Alle Häuser gelten am Vierzehnten als durchsucht!
אלא מאי דחזקתו בדוק האי הכל נאמנים כל הבתים בחזקת בדוקין בארבעה עשר מיבעי ליה
Nein; in Wahrheit sage ich dir: Es gilt als durchsucht, und hier handelt es sich um einen Fall, in dem für uns feststeht, dass er nicht durchsucht hat, und diese sagen: Wir haben es durchsucht. Man könnte meinen, die Rabbanan sollten ihnen nicht glauben; so lehrt er uns: Da die Durchsuchung nach Gesäuertem rabbinisch ist – denn nach der Tora genügt die bloße Annullierung –, haben die Rabbanan ihnen bei einer rabbinischen [Vorschrift] geglaubt.
לא לעולם אימא לך חזקתו בדוק והכא במאי עסקינן דמוחזק לן דלא בדק וקאמרי הני בדקיניה מהו דתימא לא להימנינהו רבנן קמ"ל כיון דבדיקת חמץ מדרבנן הוא דמדאורייתא בביטול בעלמא סגי ליה הימנוהו רבנן בדרבנן:
Man fragte: Wer einem anderen ein Haus als durchsucht vermietet, und [der Mieter] findet, dass es nicht durchsucht ist – wie ist es? Gilt es als irrtümlicher Kauf oder nicht?
איבעיא להו המשכיר בית לחבירו בחזקת בדוק ומצאו שאינו בדוק מהו מי הוי כמקח טעות או לא
Komm und höre, denn Abaje sagte: Es ist nicht nötig [zu sagen], dass an einem Ort, wo man keinen Lohn gibt und [die Leute selbst] durchsuchen, es dem Menschen recht ist, ein Gebot persönlich zu erfüllen; sondern sogar an einem Ort, wo man Lohn gibt und durchsuchen lässt, ist es dem Menschen recht, ein Gebot mit seinem Geld zu erfüllen.
תא שמע דאמר אביי לא מיבעיא באתרא דלא יהבי אגרא ובדקו דניחא ליה לאיניש לקיומי מצוה בגופיה אלא אפילו באתרא דיהבי אגרא ובדקו דניחא ליה לאיניש לקיומי מצוה בממוניה:
Wir haben dort gelernt: Rabbi Meir sagt: Man isst [Gesäuertes] die ganzen fünf [Stunden] und verbrennt es zu Beginn der sechsten. Rabbi Jehuda sagt: Man isst die ganzen vier, lässt es die ganze fünfte in der Schwebe und verbrennt es zu Beginn der sechsten. Jedenfalls ist nach allgemeiner Ansicht Gesäuertes von der sechsten Stunde an verboten – woher haben wir das?
תנן התם ר"מ אומר אוכלין כל חמש ושורפין בתחלת שש ר' יהודה אומר אוכלין כל ארבע ותולין כל חמש ושורפין בתחלת שש דכולי עלמא מיהא חמץ משש שעות ולמעלה אסור מנלן
Abaje sagte: Zwei Verse stehen geschrieben. Es steht geschrieben: „Sieben Tage soll kein Sauerteig in euren Häusern gefunden werden“ (Ex 12,19), und es steht geschrieben: „Jedoch am ersten Tag sollt ihr den Sauerteig aus euren Häusern wegschaffen“ (Ex 12,15). Wie ist das [zu vereinbaren]? Um den Vierzehnten für die Beseitigung einzuschließen.
אמר אביי תרי קראי כתיבי כתיב (שמות יב, יט) שבעת ימים שאור לא ימצא בבתיכם וכתיב (שמות יב, טו) אך ביום הראשון תשביתו שאור מבתיכם הא כיצד לרבות ארבעה עשר לביעור
Doch sage: Um die Nacht des Fünfzehnten für die Beseitigung einzuschließen; denn man könnte meinen, es steht „Tage“ geschrieben – Tage ja, Nächte nicht; so lehrt er uns: sogar Nächte! – Das ist nicht nötig,
ואימא לרבות לילי חמשה עשר לביעור דסלקא דעתך אמינא ימים כתיב ימים אין לילות לא קא משמע לן אפילו לילות ההוא לא איצטריכא ליה
Original: Pesachim 4b auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.