Aufbau der Debatte:Mischna 1Frage 1Beweis 1Automatisch anhand der einleitenden Formeln erkannt. Unterstrichene Begriffe und Namen öffnen eine Erklärung.
Wenn du sagst: Das hat er ihr doch nicht gesagt – [wenn] er ihr sagte: „Es sei dir morgen annulliert“, wie ist es? Sagen wir: Morgen kann er nicht annullieren, da er ihr Gelübde heute bestätigt hat; oder vielleicht: Da er ihr nicht gesagt hat „Es sei dir heute bestätigt“, meint er, wenn er ihr sagt „Es sei dir morgen annulliert“, [es sei] von heute an [annulliert]?
את"ל הא לא אמר לה אמר לה מופר ליכי למחר מהו מי אמרינן למחר לא מצי מיפר דהא קיימיה לנדריה היום או דלמא כיון דלא אמר לה קיים ליכי היום כי קאמר לה מופר ליכי למחר מהיום קאמר
Und wenn du sagst: Selbst so, da er es heute bestätigt hat, gilt es morgen, als wäre [die Bestätigung] vorhanden – (sagte er ihr:) „Es sei dir eine Stunde lang bestätigt“, wie ist es? Sagen wir, es ist, als hätte er ihr gesagt: „Es sei dir nach einer Stunde annulliert“, oder vielleicht: Das hat er ihr doch nicht gesagt?
ואם תמצא לומר אפילו הכי כיון דקיימו היום למחר כמאן דאיתיה דמי (א"ל) קיים ליכי שעה מהו מי אמרינן כמאן דאמר לה מופר ליכי לאחר שעה דמי או דלמא הא לא אמר לה
Wenn du sagst: Das hat er ihr doch nicht gesagt – wenn er es ihr aber gesagt hat, wie ist es dann? Sagen wir: Da er es bestätigt hat, ist es bestätigt; oder vielleicht: Da der ganze Tag [eine Zeit] für Bestätigung und für Annullierung ist, wirkt es, wenn er sagt „Es sei dir nach einer Stunde annulliert“?
אם תמצא לומר הא לא אמר לה מיהו אמר לה מאי מי אמרינן כיון דקיימו קיימו או דלמא כיון דכוליה יומא בר הקמה ובר הפרה הוא כי אמר מופר ליכי לאחר שעה מהני
Komm und höre: [Sagte sie:] „Ich will Nasiräerin sein“, und ihr Ehemann hörte es und sagte: „Und ich“, so kann er nicht annullieren. Warum denn? Sagen wir doch: „Und ich“ sagt er über sich selbst, dass er Nasiräer sei; ihr „Ich will Nasiräerin sein“ aber ist eine Stunde lang bestätigt – will er nach einer Stunde annullieren, warum kann er nicht annullieren? Doch wohl, weil es, da er es bestätigt hat, bestätigt ist! – Nein, er ist der Ansicht: Jedes „Und ich“ ist, als hätte er gesagt: „Es sei dir für immer bestätigt.“
ת"ש הריני נזירה ושמע בעלה ואמר ואני אין יכול להפר ואמאי נימא ואני דאמר הוא על נפשיה דהוי נזיר אבל הריני נזירה דילה דשעה אחת קיימא לאחר שעה אי בעי ליפר אמאי אין יכול להפר לאו משום דכיון דקיימו קיימו לא קסבר כל ואני כמאן דאמר קיים ליכי לעולם דמי
MISCHNA: Ist der Vater gestorben, fällt die Befugnis nicht dem Ehemann zu; ist der Ehemann gestorben, fällt die Befugnis dem Vater zu. Darin ist die Macht des Vaters größer als die Macht des Ehemannes.
מתני׳ מת האב לא נתרוקנה רשות לבעל מת הבעל נתרוקנה רשות לאב בזה יפה כח האב מכח הבעל
In anderer Hinsicht ist die Macht des Ehemannes größer als die Macht des Vaters: Der Ehemann annulliert bei der Volljährigen, der Vater aber annulliert nicht bei der Volljährigen.
בדבר אחר יפה כח הבעל מכח האב שהבעל מפר בבגר והאב אינו מפר בבגר
„Ist der Ehemann gestorben, fällt die Befugnis dem Vater zu“ – woher haben wir das? Rabba sagte: Weil die Schrift sagt: „Und wenn sie einem Mann zuteilwird und ihre Gelübde auf ihr [liegen]“ (Num 30,7).
מת הבעל נתרוקנה רשות לאב מנלן אמר רבה דאמר קרא (במדבר ל, ז) ואם היו תהיה לאיש ונדריה עליה
Original: Nedarim 70a auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.