– um Küken einzuschließen, deren Augen sich noch nicht geöffnet haben! – [Das ist] rabbinisch, und der Schriftvers ist nur eine Anlehnung.
לרבות אפרוחים שלא נפתחו עיניהם מדרבנן וקרא אסמכתא בעלמא
Chullin 64b חולין
Aufbau der Debatte:Baraita 1
Automatisch anhand der einleitenden Formeln erkannt. Unterstrichene Begriffe und Namen öffnen eine Erklärung.
Die Rabbanan lehrten: Bebrütete Eier sind erlaubt; faule Eier – wer nicht empfindlich ist, mag sie essen. Fand man darauf ein Tröpfchen Blut, wirft man das Blut weg und isst den Rest.
תנו רבנן גיעולי ביצים מותרות ביצים מוזרות נפש יפה תאכלם נמצא עליה קורט דם זורק את הדם ואוכל את השאר
Rabbi Jirmeja sagte: Und zwar, wenn es auf seinem Knoten gefunden wurde. Dostai, der Vater des Rabbi Apturiki, lehrte: Das wurde nur gelehrt, wenn es auf seinem Eiweiß gefunden wurde; wurde es aber auf seinem Eigelb gefunden, ist sogar das [ganze] Ei verboten. Was ist der Grund? Weil es seine Äderchen durch das Ganze geschickt hat. Raw Gewiha aus Bei Ketil sagte zu Raw Aschi: Der Tanna lehrte es vor Abaje umgekehrt, und Abaje war es, der es ihm so zurechtrückte.
אמר רבי ירמיה והוא שנמצא על קשר שלה תני דוסתאי אבוה דר' אפטוריקי לא שנו אלא שנמצא על חלבון שלה אבל נמצא על חלמון שלה אפי' ביצה אסורה מאי טעמא דשדא תכלא בכולה א"ל רב גביהה מבי כתיל לרב אשי איפכא תני תנא קמיה דאביי ואביי הוא דתרצה ניהליה הכי
Chiskija sagte: Woher [wissen wir], dass das Ei eines unreinen [Vogels] nach der Tora verboten ist? Weil gesagt ist: „Und die Tochter des Straußes“ (Lev 11,16). Hat denn der Strauß eine Tochter? Was ist es vielmehr? Das Ei des Unreinen. – Aber vielleicht ist das ihr Name? – Das kommt dir nicht in den Sinn, denn es steht geschrieben: „Die Tochter meines Volkes ist grausam geworden wie die Strauße in der Wüste“ (Klgl 4,3).
אמר חזקיה מנין לביצת טמאה שהיא אסורה מן התורה שנאמר (ויקרא יא, טז) ואת בת היענה וכי בת יש לה ליענה אלא איזו זו ביצה טמאה ודלמא היינו שמייהו לא סלקא דעתך דכתיב (איכה ד, ג) בת עמי לאכזר כיענים במדבר
Und nicht? Es steht doch geschrieben: „Ich will eine Klage halten wie die Schakale und Trauer wie die Töchter des Straußes“ (Mi 1,8) – wie der Strauß, der um seine Jungen trauert. Und es steht doch geschrieben: „Und dort werden die Töchter des Straußes wohnen“ (Jes 13,21) – wie der Strauß, der mit seinen Jungen wohnt.
ולא והא כתיב (מיכה א, ח) אעשה מספד כתנים ואבל כבנות יענה כיענה זו שמתאבלת על בניה והא כתיב (ישעיהו יג, כא) ושכנו שם בנות יענה כיענה זו ששוכנת עם בניה
Und es steht doch geschrieben: „Ehren wird Mich das Tier des Feldes, Schakale und Töchter des Straußes“ (Jes 43,20) – und wolltest du meinen, es sei ein Ei: Stimmt denn ein Ei ein Lied an? – Vielmehr: Es steht geschrieben „der Strauß“, und es steht geschrieben „die Tochter des Straußes“.
והכתיב (ישעיהו מג, כ) תכבדני חית השדה תנים ובנות יענה ואי סלקא דעתך ביצה ביצה בת מימר שירה היא אלא כתיב היענה וכתיב בת היענה
Und hier ist es anders, weil der Schreiber es in zwei Wörter teilt; und da der Schreiber sie
ושאני הכא דפסק ספרא לשתי תיבות ומדפסיק להו ספרא
Original: Chullin 64b auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.