Raw Sewid lehrte es so: Rami bar Chama sagte: Wer am Schabbat hinter einem Tier treibt, ist, [tut er es] unwissentlich, nicht zu einem Sündopfer verpflichtet, [tut er es] vorsätzlich, der Steinigung schuldig.
רב זביד מתני הכי אמר רמי בר חמא המחמר אחר בהמה בשבת בשוגג אינו חייב חטאת במזיד חייב סקילה
Rawa wandte ein: Wer den Schabbat entweiht durch eine Sache, für die man bei Versehen ein Sündopfer schuldet, ist bei Vorsatz der Steinigung schuldig – daraus folgt: Wofür man bei Versehen kein Sündopfer schuldet, dafür ist man bei Vorsatz nicht der Steinigung schuldig!
מתיב רבא המחלל את השבת בדבר שחייבין על שגגתו חטאת חייבין על זדונו סקילה הא אין חייבין על שגגתו חטאת אין חייבין על זדונו סקילה
Lehrt er denn: „daraus folgt: Wofür man nicht schuldet“ usw.? So meint er es: Eine Sache, für die man bei Versehen ein Sündopfer schuldet, dafür ist man bei Vorsatz der Steinigung schuldig; und es gibt eine Sache, für die man bei Versehen kein Sündopfer schuldet, und doch ist man bei Vorsatz der Steinigung schuldig. Und was ist das? Das Antreiben.
מי קתני הא אין חייבין כו' הכי קאמר דבר שחייבין על שגגתו חטאת חייבין על זדונו סקילה ויש דבר שאין חייבין על שגגתו חטאת וחייבין על זדונו סקילה ומאי ניהו מחמר
Rawa, der Bruder des Raw Mari bar Rachel, und manche sagen: der Vater des Raw Mari bar Rachel – nach der letzteren Version ist das schwierig: Raw hat doch Raw Mari bar Rachel für tauglich erklärt und ihn unter die Amtsträger Babyloniens eingesetzt! – Vielleicht gab es zwei [namens] Mari bar Rachel.
רבא אחוה דרב מרי בר רחל ואמרי לה אבוה דרב מרי בר רחל ללישנא בתרא קשיא הא דרב אכשריה לרב מרי בר רחל ומנייה בפורסיה דבבל דילמא תרי מרי בר רחל הוו
Unwissentlich ist er nicht zu einem Sündopfer verpflichtet, weil die ganze Tora dem Götzendienst gleichgestellt wurde. Vorsätzlich ist er auch nicht schuldig, denn wir haben gelernt: Wer den Schabbat entweiht durch eine Sache, für die man bei Versehen ein Sündopfer und bei Vorsatz Steinigung schuldet – daraus folgt: Wofür man bei Versehen kein Sündopfer schuldet, dafür ist man bei Vorsatz nicht der Steinigung schuldig.
בשוגג לא מחייב חטאת דהוקשה כל התורה כולה לע"ז במזיד נמי לא מיחייב דתנן המחלל את השבת בדבר שחייבין על שגגתו חטאת ועל זדונו סקילה הא אין חייבין על שגגתו חטאת אין חייבין על זדונו סקילה
Auch wegen eines Verbots ist er nicht schuldig, denn es ist ein Verbot, das als Warnung vor einer gerichtlichen Todesstrafe gegeben wurde, und für jedes Verbot, das als Warnung vor einer gerichtlichen Todesstrafe gegeben wurde, erhält man keine Geißelung.
בלאו נמי לא מיחייב דהוה ליה לאו שניתן לאזהרת מיתת ב"ד וכל לאו שניתן לאזהרת מיתת ב"ד אין לוקין עליו
Original: Shabbat 154a auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.