Er wandte gegen ihn ein: Sagte er zu ihm: „Leih mir deine Kuh“, und er sagte zu ihm: „Konam [sei] die Kuh, die ich besitze, für dich“, [oder:] „Mein Vermögen sei dir [verboten], wenn ich eine andere Kuh habe als diese“; „Leih mir dein Beil“, und er sagte zu ihm: „Konam [sei] das Beil, das ich habe, das ich besitze“, [oder:] „Mein Vermögen sei mir [verboten], wenn ich ein anderes Beil habe als dieses“, und es stellt sich heraus, dass er eines hat – zu seinen Lebzeiten ist es verboten; starb er oder wurde es ihm als Geschenk gegeben, so ist es erlaubt.
איתיביה אמר לו השאילני פרתך אמר לו קונם פרה שאני קנוי לך נכסי עליך אם יש לי פרה אלא זו השאילני קרדומך אמר לו קונם קרדום שיש לי שאני קנוי נכסי עלי אם יש לי קרדום אלא זה ונמצא שיש לו בחייו אסור מת או שנִתְּנה לו במתנה הרי זה מותר
Er sagte zu ihm: Ihr habt es gelernt: „An einem Ort, wo man dafür Lohn nimmt, falle der Nutzen dem Heiligtum zu.“ Das heißt: wie Heiliges – so wie es bei Heiligem Veruntreuung gibt, so gibt es auch bei Konamot Veruntreuung.
אמר ליה תניתוה מקום שנוטלין עליה שכר תיפול הנאה להקדש למימרא כי הקדש מה הקדש יש בו מעילה אף קונמות יש בהן מעילה
Wie [ein Streit unter] Tannaim: „Konam sei dieser Laib, Heiliges“, und er aß ihn, sei es er oder sein Gefährte – so hat er Veruntreuung begangen; deshalb kann er ausgelöst werden. „Dieser Laib sei mir Heiliges“, und er aß ihn – er [selbst] hat Veruntreuung begangen, sein Gefährte hat keine Veruntreuung begangen; deshalb kann er nicht ausgelöst werden. Das sind die Worte Rabbi Meirs.
כתנאי קונם ככר זו הקדש ואכלה בין הוא ובין חבירו מעל לפיכך יש לה פדיון ככר זו עלי להקדש ואכלה הוא מעל חבירו לא מעל לפיכך אין לה פדיון דברי רבי מאיר
Raw Acha, Sohn Raw Awjas, sagte zu Raw Aschi: „Mein Laib sei dir [verboten]“, und er gab ihn ihm als Geschenk – wer hat Veruntreuung begangen? Dass der Gebende Veruntreuung begeht – er ist ihm doch nicht verboten! Dass der Empfangende Veruntreuung begeht – er kann sagen: Erlaubtes wollte ich, Verbotenes wollte ich nicht! Er sagte zu ihm: Der Empfangende begeht Veruntreuung, sobald er ihn ausgibt; denn jeder, der Geld des Heiligtums für Profanes ausgibt in der Meinung, es sei profan, begeht Veruntreuung – so begeht auch dieser Veruntreuung.
אמר ליה רב אחא בריה דרב אוויא לרב אשי ככרי עליך ונתנה לו במתנה מי מעל למעול נותן הא לא אסירא עליה למעול מקבל יכול דאמר היתירא בעיתי איסורא לא בעיתי אמר ליה מקבל מעל לכשיוציא שכל המוציא מעות הקדש לחולין כסבור של חולין הוא מועל אף זה מועל
Original: Nedarim 35a auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.