Wir haben doch gelernt: Zwei taube Brüder, verheiratet mit zwei vollsinnigen Schwestern, oder mit zwei tauben Schwestern, oder mit zwei Schwestern, von denen eine vollsinnig und eine taub ist; und ebenso zwei taube Schwestern, verheiratet mit zwei vollsinnigen Brüdern, oder mit zwei tauben Brüdern, oder mit zwei Brüdern, von denen einer vollsinnig und einer taub ist – diese sind von der Chaliza und von der Leviratsehe befreit.
והתנן שני אחין חרשין נשואין שתי אחיות פיקחות או שתי אחיות חרשות או שתי אחיות אחת פיקחת ואחת חרשת וכן שתי אחיות חרשות נשואות לשני אחין פיקחין או לשני אחין חרשין או לשני אחין אחד פיקח ואחד חרש הרי אלו פטורות מן החליצה ומן היבום
Und wenn sie fremde [Frauen, keine Schwestern] waren, sollen sie [sie zur Leviratsehe] heiraten; und wenn sie sie entlassen wollen, sollen sie sie entlassen.
Abaje sagte: Auch wir haben gelernt: Wurde sie geistesgestört, darf er sie nicht entlassen; wurde er taub oder geistesgestört, darf er sie niemals entlassen. Was heißt „niemals“? Doch wohl, auch wenn er schriftlich reden kann!
אמר אביי אף אנן נמי תנינא נישטת לא יוציא נתחרש הוא או נשתטה לא יוציא עולמית מאי עולמית לאו אע"ג דיכול לדבר מתוך הכתב
Raw Papa sagte: Hätte Rabbi Jochanan es uns nicht mitgeteilt, hätte ich gesagt: Rabban Schimon ben Gamliel kam, um den Grund des ersten Tanna zu erklären; und was heißt „niemals“? Auch wenn wir sehen, dass er scharfsinnig ist.
אמר רב פפא אי לאו דאשמועינן ר' יוחנן הוה אמינא רשב"ג לפרושי טעמא דת"ק הוא דאתא ומאי עולמית אע"ג דחזינא ליה דחריף
Oder auch [lehrt es] im Sinne Rabbi Jizchaks, denn Rabbi Jizchak sagte: Nach der Tora kann eine Geistesgestörte geschieden werden, ebenso wie eine Vollsinnige gegen ihren Willen.
אי נמי לכדרבי יצחק דא"ר יצחק דבר תורה שוטה מתגרשת מידי דהוה אפיקחת בעל כרחה
MISCHNA: Sagte man ihm: „Sollen wir einen Scheidebrief für deine Frau schreiben?“, und er sagte zu ihnen: „Schreibt“, und sie sagten es dem Schreiber, und er schrieb, und den Zeugen, und sie unterzeichneten – obwohl sie ihn geschrieben und unterzeichnet und ihm gegeben haben und er ihn dann ihr gegeben hat, ist der Scheidebrief nichtig, bis er [selbst] dem Schreiber sagt: „Schreib“, und den Zeugen: „Unterzeichnet“.
מתני׳ אמרו לו נכתוב גט לאשתך ואמר להן כתובו אמרו לסופר וכתב ולעדים וחתמו אע"פ שכתבוהו וחתמוהו ונתנוהו לו וחזר ונתנו לה הרי הגט בטל עד שיאמר לסופר כתוב ולעדים חתומו:
GEMARA: Der Grund ist, dass er nicht „gebt“ sagte; hätte er aber „gebt“ gesagt, so gäben sie. Wer ist das? Das ist Rabbi Meir, der sagt: Worte können einem Boten übergeben werden.
גמ׳ טעמא דלא אמר תנו הא אמר תנו נותנין מני ר"מ היא דאמר מילי מימסרן לשליח
Sieh den Schlusssatz: „bis er dem Schreiber sagt: Schreib, und den Zeugen: Unterzeichnet“ – da kommen wir zu Rabbi Jose, der sagt: Worte können einem Boten nicht übergeben werden.
אימא סיפא עד שיאמר לסופר כתוב ולעדים חתומו אתאן לר' יוסי דאמר מילי לא מימסרן לשליח
Abaje sagte: Das Ganze ist Rabbi Meir, und hier handelt es sich darum, dass er nicht „gebt“ sagte. – Wenn dem so ist, müsste es heißen: „bis er sagt: Gebt“!
אביי אמר כולה רבי מאיר היא והכא במאי עסקינן דלא אמר תנו אי הכי עד שיאמר תנו מיבעי ליה
Und außerdem: Gibt denn Rabbi Jose zu, wenn er „sagt es“ sagt? Wir haben doch gelernt: Schrieb ein Schreiber, und ein Zeuge [unterzeichnete], ist er gültig. Und Rabbi Jirmeja sagte: „Unterzeichnete ein Schreiber“ haben wir gelernt. Und Raw Chisda sagte: Wessen [Lehre] ist unsere Mischna?
ועוד מי מודה רבי יוסי באומר אמרו והתנן כתב סופר ועד כשר ואמר רבי ירמיה חתם סופר שנינו ואמר רב חסדא מתני' מני
Original: Gittin 71b auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.