Und was ist der Unterschied zu [dem Fall] Rabbi Amis? Dort kann man sagen, er irrte in [der Frage] Rabbi Jirmejas; hier aber, da er seinen ganzen Lohn verliert und doch kommt und es sagt, sage ich: Er sagt die Wahrheit.
und über ein minderjähriges israelitisches Mädchen, das mit einem Kohen verheiratet ist, dass es von der Hebe isst, und wenn es stirbt, beerbt es sein Mann;
ועל קטנה בת ישראל שנשאת לכהן שאוכלת בתרומה ואם מתה בעלה יורשה
und über den geraubten Balken, den man in einen Palast eingebaut hat, dass [der Beraubte nur] seinen Geldwert erhält, wegen der Verordnung zugunsten der Umkehrenden;
ועל המריש הגזול שבנאו בבירה שיטול את דמיו מפני תקנת השבים
GEMARA:Rawa sagte: Aus dem Zeugnis Rabbi Jochanan ben Gudgedas [folgt]: Sagte er zu Zeugen: „Seht diesen Scheidebrief, den ich ihr gebe“, und sagte dann zu ihr: „Nimm diesen Schuldschein“, so ist sie geschieden. Hat nicht Rabbi Jochanan ben Gudgeda gesagt, wir brauchen ihr Bewusstsein nicht? So brauchen wir auch hier ihr Bewusstsein nicht.
גמ׳ אמר רבא מעדותו של רבי יוחנן בן גודגדא אמר לעדים ראו גט זה שאני נותן לה וחזר ואמר לה כנסי שטר חוב זה הרי זו מגורשת מי לא אמר ר' יוחנן בן גודגדא לא בעינן דעתה ה"נ לא בעינן דעתה
Das ist doch selbstverständlich! – Man hätte meinen können, da er sagte „Nimm diesen Schuldschein“, hat er ihn [den Scheidebrief] annulliert; das lehrt er uns: Hätte er ihn annulliert, so hätte er es den Zeugen gesagt; und dass er so sprach, war aus Scham.
פשיטא מהו דתימא כיון דאמר כנסי שטר חוב זה בטולי בטליה קמ"ל אם איתא דבטליה לעדים הוה אמר להו והאי דקאמר הכי משום כיסופא:
„Und über ein minderjähriges israelitisches Mädchen“: Eine Taubstumme dagegen isst nicht [von der Hebe]. Was ist der Grund? Eine Verfügung, damit nicht ein taubstummer [Kohen] eine Taubstumme [Hebe] essen lasse.
ועל קטנה בת ישראל: ואילו חרשת לא אכלה מ"ט גזירה שמא יאכיל חרש בחרשת
„Und über den geraubten Balken, den man eingebaut hat“: Die Rabbanan lehrten: Hat einer einen Balken geraubt und ihn in einen Palast eingebaut – Bet Schammai sagen: Er reißt den ganzen Palast nieder und gibt den Balken seinem Besitzer zurück. Und Bet Hillel sagen: [Der Besitzer] erhält nur den Geldwert des Balkens, wegen der Verordnung zugunsten der Umkehrenden.
ועל המריש הגזול שבנאו: תנו רבנן גזל מריש ובנאו בבירה ב"ש אומרים מקעקע כל הבירה כולה ומחזיר מריש לבעליו וב"ה אומרים אין לו אלא דמי מריש בלבד משום תקנת השבין:
Was ist der Grund? Das Aufgeben [der Hoffnung durch den Besitzer] allein bewirkt keinen Erwerb. Und aus welchem Grund sagte man, wenn es nicht bekannt geworden ist, erwirkt es Sühne? Damit die Kohanim nicht betrübt seien.
מ"ט יאוש כדי לא קני ומה טעם אמרו לא נודעה מכפרת שלא יהו כהנים עצבין
Die Gelehrten sagten zu Ulla: Wir haben doch gelernt: „um der Ordnung des Altars willen“! Er sagte zu ihnen: Wenn die Kohanim betrübt sind, steht am Ende der Altar still.
אמרי ליה רבנן לעולא והאנן מפני תיקון המזבח תנן אמר להם כיון דכהנים עצבין נמצא מזבח בטל
Und Raw Jehuda sagte: Nach dem Wort der Tora erwirkt es Sühne, ob es bekannt geworden ist oder nicht. Was ist der Grund? Das Aufgeben allein bewirkt Erwerb.
ורב יהודה אמר דבר תורה בין נודעה בין לא נודעה מכפרת מאי טעמא יאוש כדי קני
Original: Gittin 55a auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.