Das Schwert gleicht dem Erschlagenen; es ist ein Vater der Unreinheit; [der Unreine] verunreinigt das Messer, und das Messer verunreinigt dann das Fleisch.
חרב הרי הוא כחלל אב הטומאה הוא לטמייה לסכין ואזל סכין וטמיתיה לבשר
Chullin 3a חולין
Vielmehr, dass er durch ein Kriechtier unrein wurde. Und wenn du willst, sage ich: Tatsächlich, dass er durch einen Toten unrein wurde, und zwar wenn er die Rindenhaut eines Rohres abgespalten und damit geschächtet hat; denn es wurde gelehrt: Mit allem darf man schächten, sei es mit einem Kieselstein, sei es mit Glas, sei es mit der Rindenhaut eines Rohres.
אלא דאיטמי בשרץ ואי בעית אימא לעולם דאיטמי במת וכגון שבדק קרומית של קנה ושחט בה דתניא בכל שוחטים בין בצור בין בזכוכית בין בקרומית של קנה
Abaje sagte: So lehrt sie: Alle dürfen schächten, selbst ein Kutäer. Wovon gilt dies? Wenn ein Israelit bei ihm steht; geht [der Israelit] aber [nur] ein und aus, soll er nicht schächten.
אביי אמר הכי קתני הכל שוחטין ואפילו כותי במה דברים אמורים כשישראל עומד על גביו אבל יוצא ונכנס לא ישחוט
Hat er aber geschächtet, schneidet man ein olivengroßes Stück Fleisch ab und gibt es ihm: Isst er es, darf man von seiner Schächtung essen; isst er es nicht, darf man von seiner Schächtung nicht essen.
ואם שחט חותך כזית בשר ונותן לו אכלו מותר לאכול משחיטתו לא אכלו אסור לאכול משחיטתו
„Außer einem Taubstummen, einem Geistesgestörten und einem Minderjährigen“ – denn auch nachträglich nicht, da sie innehalten, drücken oder [das Messer] verdecken könnten.
חוץ מחרש שוטה וקטן דאפילו דיעבד נמי לא שמא ישהו שמא ידרסו ושמא יחלידו
„Und bei ihnen allen gilt: Haben sie geschächtet“ – worauf bezieht sich das? Wollte man sagen, auf den Taubstummen, den Geistesgestörten und den Minderjährigen, von denen gerade die Rede ist, dann hätte es heißen müssen: „Und haben sie geschächtet“!
וכולן ששחטו אהייא אילימא אחרש שוטה וקטן עלה קאי ואם שחטו מבעי ליה
Vielmehr auf den Kutäer – du hast doch gesagt: Steht ein Israelit bei ihm, schächtet er sogar von vornherein! – Eine Schwierigkeit.
אלא אכותי הא אמרת כשישראל עומד על גביו שחיט אפילו לכתחלה קשיא
Rawa sagte: Und wenn [der Israelit] ein und aus geht, ist es von vornherein nicht [erlaubt]? Wir haben doch gelernt: Wer einen Götzendiener in seinem Laden lässt, während der Israelit ein und aus geht, [dem] ist es erlaubt! – Lehrt es dort etwa „er lässt“? „Wer lässt“ lehrt es, [also] nachträglich.
אמר רבא ויוצא ונכנס לכתחלה לא והתנן המניח עובד כוכבים בחנותו וישראל יוצא ונכנס מותר התם מי קתני מניח המניח קתני דיעבד
Vielmehr von hier: Der Wächter muss nicht dasitzen und bewachen, sondern auch wenn er ein und aus geht, ist es erlaubt.
אלא מהכא אין השומר צריך להיות יושב ומשמר אלא אע"פ שיוצא ונכנס מותר
Vielmehr sagte Rawa: So lehrt sie: Alle dürfen schächten, selbst ein Kutäer. Wovon gilt dies? Wenn ein Israelit ein und aus geht; kommt er aber und findet, dass [der Kutäer] geschächtet hat, schneidet man ein olivengroßes Stück Fleisch ab und gibt es ihm: Isst er es, darf man von seiner Schächtung essen; isst er es nicht, darf man von seiner Schächtung nicht essen.
אלא אמר רבא הכי קתני הכל שוחטין ואפי' כותי בד"א כשישראל יוצא ונכנס אבל בא ומצאו ששחט חותך כזית בשר ונותן לו אכלו מותר לאכול משחיטתו לא אכלו אסור לאכול משחיטתו
„Außer einem Taubstummen, einem Geistesgestörten und einem Minderjährigen“ – denn auch nachträglich nicht, da sie innehalten, drücken oder [das Messer] verdecken könnten. „Und bei ihnen allen gilt: Haben sie geschächtet“ – worauf bezieht sich das? Wollte man sagen, auf den Taubstummen, den Geistesgestörten und den Minderjährigen, von denen gerade die Rede ist, dann hätte es heißen müssen: „Und haben sie geschächtet“!
חוץ מחרש שוטה וקטן דאפילו דיעבד נמי לא שמא ישהו ושמא ידרסו ושמא יחלידו וכולן ששחטו אהייא אילימא אחרש שוטה וקטן עלה קאי ואם שחטו מבעי ליה
Vielmehr auf den Kutäer – du hast doch gesagt: Selbst wenn [der Israelit nur] ein und aus geht, schächtet er von vornherein! – Eine Schwierigkeit.
אלא אכותי הא אמרת אפילו יוצא ונכנס שחיט לכתחלה קשיא
Raw Aschi sagte: So lehrt sie: Alle dürfen schächten, selbst ein abtrünniger Israelit. Abtrünnig worin? Darin, Aas aus Gier zu essen; und zwar gemäß Rawa, denn Rawa sagte: Bei einem abtrünnigen Israeliten, der Aas aus Gier isst,
רב אשי אמר הכי קתני הכל שוחטין ואפילו ישראל מומר מומר למאי לאכול נבילות לתיאבון וכדרבא דאמר רבא ישראל מומר אוכל נבילות לתיאבון
Original: Chullin 3a auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.