MISCHNA: Wer seine Güter heiligt, und es lastet auf ihm die Ketubba einer Frau – Rabbi Elieser sagt: Wenn er sich von ihr scheidet, soll er sich [durch ein Gelübde] jeglichen Genuss von ihr verbieten. Rabbi Jehoschua sagt: Er braucht es nicht. Ähnlich sagte Rabban Schimon ben Gamliel: Auch [wer] Bürge für eine Frau für ihre Ketubba [ist], und ihr Mann scheidet sich von ihr, soll ihm [durch ein Gelübde] jeglichen Genuss von ihr verbieten, damit er nicht eine Absprache gegen die Güter dieses [Bürgen] trifft und seine Frau zurücknimmt.
מתני׳ המקדיש נכסיו והיתה עליו כתובת אשה ר"א אומר כשיגרשנה ידור הנאה רבי יהושע אומר אינו צריך כיוצא בדבר ארשב"ג אף הערב לאשה בכתובתה והיה בעלה מגרשה ידירנה הנאה שמא יעשה קינוניא על נכסים של זה ויחזיר את אשתו:
GEMARA: Worüber streiten sie? Rabbi Elieser ist der Ansicht: Ein Mensch trifft eine Absprache zum Nachteil des Heiligtums. Und Rabbi Jehoschua ist der Ansicht: Ein Mensch trifft keine Absprache zum Nachteil des Heiligtums.
גמ׳ במאי קמיפלגי רבי אליעזר סבר אדם עושה קינוניא על ההקדש ורבי יהושע סבר אין אדם עושה קינוניא על ההקדש
Aber das, was Raw Huna sagte: Ein Todkranker, der alle seine Güter geheiligt und gesagt hat: Eine Mine des Soundso ist in meiner Hand – er ist glaubwürdig, [denn es gilt] die Annahme: Man trifft keine Absprache zum Nachteil des Heiligtums – wollen wir sagen, er hat seine Lehre gemäß [einem Streit von] Tannaim gesagt?
ואלא הא דאמר רב הונא שכיב מרע שהקדיש כל נכסיו ואמר מנה לפלוני בידי נאמן חזקה אין עושה קינוניא על הקדש לימא כתנאי אמרה לשמעתיה
Nein. Sie streiten nur bei einem Gesunden; bei einem Todkranken aber trifft nach allen ein Mensch keine Absprache zum Nachteil des Heiligtums. Was ist der Grund? Ein Mensch sündigt nicht, wenn es nicht für ihn ist.
לא עד כאן לא פליגי אלא בבריא אבל בשכיב מרע דברי הכל אין אדם עושה קינוניא על ההקדש מ"ט אין אדם חוטא ולא לו
Manche sagen: Bei einem Gesunden streitet niemand, dass ein Mensch (keine) Absprache zum Nachteil des Heiligtums trifft; und hier streiten sie über ein in der Öffentlichkeit abgelegtes Gelübde: Der eine Meister ist der Ansicht, es kann aufgelöst werden, und der andere Meister ist der Ansicht, es kann nicht aufgelöst werden.
איכא דאמרי בבריא דכ"ע לא פליגי (דאין) אדם עושה קינוניא על הקדש והכא בנדר שהודר ברבים קמיפלגי מר סבר יש לו הפרה ומ"ס אין לו הפרה
Und wenn du willst, sage ich: Nach allen kann ein in der Öffentlichkeit abgelegtes Gelübde aufgelöst werden, und hier streiten sie über ein mit Rücksicht auf die Meinung der Öffentlichkeit abgelegtes Gelübde.
ואיבעית אימא דכ"ע נדר שהודר ברבים יש לו הפרה והכא בנדר שהודר על דעת רבים קמיפלגי
Aber das, was Amemar sagte: Ein in der Öffentlichkeit abgelegtes Gelübde kann aufgelöst werden, [ein] mit Rücksicht auf die Meinung der Öffentlichkeit [abgelegtes] kann nicht aufgelöst werden – wollen wir sagen, er hat seine Lehre gemäß [einem Streit von] Tannaim gesagt? Und ferner: „Rabbi Jehoschua sagt: Er braucht es nicht“ – „es nützt nichts“ hätte er sagen müssen!
ואלא הא דאמר אמימר נדר שהודר ברבים יש לו הפרה על דעת רבים אין לו הפרה לימא כתנאי אמרה לשמעתיה ותו רבי יהושע אומר אינו צריך אינו מועיל מיבעי ליה
Es wird doch gelehrt: Wer seine Güter heiligt, und es lastet auf ihm die Ketubba einer Frau – Rabbi Elieser sagt: Wenn er sich von ihr scheidet, soll er sich jeglichen Genuss von ihr verbieten. Rabbi Jehoschua sagt: Er braucht es nicht. Und Rabbi Elasar beRabbi Schimon sagte: Das sind genau die Worte von Bet Schammai, und das sind genau die Worte von Bet Hillel.
והתניא המקדיש נכסיו והיתה עליו כתובת אשה ר"א אומר כשהוא מגרשה ידור הנאה רבי יהושע אומר אינו צריך וא"ר אלעזר ברבי שמעון הן הן דברי בית שמאי הן הן דברי ב"ה
„Und so sagte Rabban Schimon ben Gamliel“ usw. Mose bar Azri war Bürge für [die Ketubba] seiner Schwiegertochter, und Raw Huna, sein Sohn, war ein junger Gelehrter, und es ging ihm knapp. Abaje sagte: Gibt es niemanden, der Raw Huna den Rat gibt, sich von seiner Frau zu scheiden, damit sie ihre Ketubba von seinem Vater einfordert, und sie dann zurückzunehmen?
וכן היה רבן שמעון בן גמליאל אומר וכו': משה בר עצרי ערבא דכלתיה הוה ורב הונא בריה צורבא מרבנן הוה ודחיקא ליה מילתא אמר אביי ליכא דנסבי עצה לרב הונא דליגרש לדביתהו ותיתבע כתובתה מאבוה ולהדרה מיהדרי
Rawa sagte zu ihm: Wir haben doch gelernt: „soll ihm jeglichen Genuss von ihr verbieten“! Und Abaje? Scheidet sich etwa jeder, der sich scheidet, vor Gericht? Schließlich stellte sich heraus, dass er Kohen war. Abaje sagte: Hinter dem Armen geht die Armut her.
Und hat Abaje das etwa gesagt? Abaje sagte doch: Wer ist ein listiger Frevler? Der, der den Rat gibt, Güter zu verkaufen, gemäß Rabban [Schimon ben] Gamliel!
ומי אמר אביי הכי והאמר אביי איזהו רשע ערום זה המשיא עצה למכור בנכסים כרבן [שמעון בן] גמליאל
Man sollte es doch daraus herleiten, dass der Bürge für eine Ketubba nicht haftet!
ותיפוק ליה דערב דכתובה לא משתעבד
Original: Arakhin 23a auf Sefaria, Version „Wikisource Talmud Bavli“ (hebräisches Wikisource), Lizenz CC BY-SA. Das Original wird inhaltlich unverändert übernommen und nur in Segmente geteilt. Die deutsche Übersetzung ist ein abgeleitetes, maschinell (Modell Claude) erstelltes Werk und steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.
Original mit Vokalzeichen (Kästchen „Mit Vokalzeichen“): Vokalisierung von Sefaria, Fassung „William Davidson Edition – Vocalized Aramaic“ (Koren), Lizenz CC BY-NC 4.0, dem hiesigen Original zugeordnet.